DE RAAF EN DE WOLF…De raaf is terug in Limburg. Of was het DE RAAF EN DE VOS…Aesopus, Phaedrus, Esopet en de La Fontaine?

In de krant van vandaag las ik dat de RAAF, de grootste Europese zangvogel, een lijkenpikker , o.a. van prooien van teruggekeerde WOLVEN terug is in het land.

We dachten onmiddellijk aan lesjes Nederlands in de 5des, toen we uit de Esopet, een Middelnederlandse verzameling fabels lazen en constateerden dat de raaf er ‘roec’ wordt genoemd en tot spot ‘te scherne’, waarin we gekscheren herkennen.

Op een boem sat tere stont
Een roec ende hadde in sinen mont
Een case. Dit sach Reinaert
Ende sprac aldus ten roeke waert:
‘Dine vederen sijn soe scone!
Du mochts boven allen voglen crone
Draghen, hadstu claren sanc.’
‘Bi Gode ja ic!’ seidi, ‘goddanc.’
Doen toendi aldaer sijn luut.
Hi gapede ende die case viel uut.
Den case greep die vos Reinaert
Ende liep te sinen hole waert.
Dus sijnre vele te scherne ghedreven
Bi prise die si hem horen gheven.

In de Latijnse les in het 1stejaar probeert men Phaedrus’ versie van de Griek Aesopus te vertalen:

Qui se laudari gaudet verbis subdolis,
Fere dat poenas turpi paenitentia.
Cum de fenestra corvus raptum caseum
Comesse velletcelsa residens arbore,
Vulpes hunc viditdeinde sic coepit loqui:
O qui tuarumcorvepennarum est nitor!

In de Franse les van maître Cosaert met het wel leuk zijn Jean de La Fontaines 17de eeuwse  mooie Franse fabel te lezen

Maître Corbeau, sur un arbre perché,

Tenait en son bec un fromage.

Maître Renard, par l’odeur alléché,

Lui tint à peu près ce langage :

Et bonjour, Monsieur du Corbeau,

Que vous êtes joli, que vous me semblez beau !

Sans mentir, si votre ramage

Se rapporte à votre plumage,

Vous êtes le Phénix des hôtes de ces bois.

À ces mots le Corbeau ne se sent pas de joie,

Et pour montrer sa belle voix,

Il ouvre un large bec, laisse tomber sa proie.

Le Renard s’en saisit, et dit :

Mon bon Monsieur,

Apprenez que tout flatteur

Vit aux dépens de celui qui l’écoute.

Cette leçon vaut bien un fromage, sans doute.

Le Corbeau honteux et confus

Jura, mais un peu tard, qu’on ne l’y prendrait plus.

De FABEL is een EPISCHE vorm en zoals in het sprookje worden dieren, planten en dingen als sprekende en handelende mensen voorgesteld, maar de fabel wil iets leren, wil een illustratie zijn van een bepaalde moraal.

Reactie's