Het BELLE EPOQUE CENTRUM met de tijd van de VAKANTIE, vooral van rijke mensen,  in de drie gerestaureerde belle-époquevilla’s uit 1894, verbouwd tot het Belle Epoque Centrum. De BELLE EPOQUE, de tijd tussen 1871 en 1914, van net na de Frans-Duitse oorlog tot net voor de Eerste Wereldoorlog. Blankenberge ontwikkelde zich toen tot een belangrijke badstad met grote bouwkundige realisaties zoals het Casino, de Pier, de kustvilla’s en grote hotels voor het opkomende toerisme.

Voor WO1 was Blankenberge geliefd bij heel wat Duitsers en Oostenrijkers; de Oostenrijks-Hongaarse  Kroonprins Franz Ferdinand verbleef voor de oorlog jaarlijks met zijn gezin en zijn gevolg een zes- tot achttal weken in Blankenberge. Hij logeerde dan telkens in het prestigieuze ‘Hotel des Bains et des Familles’ op de Zeedijk. Hij zou ook in 1914 zijn gekomen, was hij op 28 juni 1914 niet doodgeschoten in Sarajevo. Het ‘startschot’ van WO1.

Na de oorlog bleven Duitsers en Oostenrijkers weg uit Blankenberge. Het Hôtel d’Allemagne werd Hôtel Imperial en het Hôtel de Bavière Hôtel Central en later Hôtel des Colonies.

Een heerlijke les Blankenbergse geschiedenis kan men beleven in het Belle Epoque-centrum in de Elisabethstraat. Over de tijd toen Blankenberge een vissersdorpje was achter de duinen, over de periode toen Blankenberge ‘ontplofte’, badplaats werd en kuuroord…in de 19^de eeuw, na 1865 – de komst van de trein in Blankenberge – waar rijke lieden kwamen kuren en voorname huizen (villa’s) bouwden. Veel verneemt men over de tijd van de belle époque (1871-1914), die ‘mooie tijd’ zonder oorlog ,met een heel nieuwe bouw- en interieurstijl. De leerlingen kennen nu die vier  ‘moeilijke’ Franse woorden BELLE EPOQUE en ART NOUVEAU.

Na dit bezoek ook even kijken naar de mooie VILLA OLGA met betoverende tegeltableaus.

Een blik werpen op de gevel van de Stedelijke Bibliotheek, vroeger Rijksmiddelbare School

In het casino het tegeltableau met visser en vissersvrouw bekijken.

Op de Zeedijk luisteren naar een beetje uitleg bij het standbeeld LIPPENS en DE BRUYNE, in 1892 sergeant en luitenant in Congo, beiden daar gedood. Het monument van beeldhouwer Guillaume Charlier  toont ook een moeder met kind. Paul Panda Farnana was de eerste Congolese intellectueel die het kolonialisme openlijk bekritiseerde. Op jonge leeftijd in huis genomen door een Belgische vrouw, kon hij in Vilvoorde studeren. Hij vocht mee tegen Duitsland tijdens de Eerste Wereldoorlog en werd nadien mensenrechtenactivist. In 1929 keerde hij terug naar zijn geboortedorp waar hij een jaar later stierf. Congolezen die zoals Farnana een hogere functie kregen, vormden een uitzondering.

Het Huisje van Majutte, een visserswoning uit de 18^de eeuw, is nu een museumachtig café. Op die plek stonden in de 13^de eeuw al visserswoningen. En toen kwam de zee tot dicht bij die huizenrij.

Paul Panda Farnana was de eerste Congolese intellectueel die het kolonialisme openlijk bekritiseerde. Op jonge leeftijd in huis genomen door een Belgische vrouw, kon hij in Vilvoorde studeren. Hij vocht mee tegen Duitsland tijdens de Eerste Wereldoorlog en werd nadien mensenrechtenactivist. In 1929 keerde hij terug naar zijn geboortedorp waar hij een jaar later stierf. Congolezen die zoals Farnana een hogere functie kregen, vormden een uitzondering.

Guillaume Charlier: Brussels beeldhouwer (1854-1925). Hij hield van Blankenberge, hij bracht er vaak zijn vakantie door. Hij won in 1897 de wedstrijd voor het monument van luitenant Lippens Lippens en sergeant Debruyne, een Blankenbergenaar. In 1900 werd het standbeeld niet zo – met naakte vrouw en kind –  uitgevoerd, dit geschiedde wel in 1922, na WO I, toen er een liberaal stadsbestuur was. Tijdens WO I waren de beelden door de Duitsers weggenomen.

 Het beeld van het kind is dat van PAUL PANDA FARNANA