
De sanatorium-ziekenhuisvoorgeschiedenis van het Maerlant-atheneum was de inspiratiebronnen. Goed waarnemen, visueel, auditief, psychologisch waren de middelen om tot de realisatie van de show te komen. Groepsdans en koorzang vormden het einde van de show
Als slot van de vertoning werden de directeur Jürgen Balbaert, de onmisbare mentor Peter Lips, leerkracht Tanja Gervoyse en TAC Gil Jonckheere in de ‘bloemen’ gezet.




