Blankenbergse straten naar schrijvers genoemd. Ze inspireren in coronatijden tot het lezen van een gedicht, een prozatekst. Acht straten dragen een schrijversnaam. Vandaag twee ervan: MAURITS SABBE en JACOB VAN MAERLANT

Het Maurits Sabbepad is een doodlopend zijstraatje van de Hugo Verriestlaan, het loopt deels langs het sportstadion van Sport Vlaanderen

De Vanmaerlantstraat is een straat tussen de Weststraat en het De Langheplein. Ze heette ooit Merkwegel (merk=mark= grens…die tussen Blankenberge en Uitkerke toen)

Maurits Sabbe (1873-1938)

Schrijver van verhalen, romans , theater. Het bekendst is wel zijn roman DE FILOSOOF VAN ’T SASHUIS (1907)…

Hij is leraar Nederlands geweest in het KA Brugge, ook in Mechelen en aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Hij was later conservator Plantin-Moretus-museum Antwerpen. Hij was ook docent Nederlandse letterkunde, o.a. aan de ULB.

DE FILOSOOF VAN ’T SASHUIS is het verhaal van de sasmeester van het Brugse Minnewater, een 43-jarige vrijgezel, levensfilosoof, die oor zijn vriend aangespoord wordt om te trouwen, hem in contact brengen met vrouwen, maar die tenslotte wil trouwen met Mietje, de 19-jarige dochter van zijn vriend.

Fragmentjes

  • Komt eerst e’ keer hier, Mietje, ‘k moete joen entwa’ togen da’ woenderlik is. Zo sprak de Sasmeester met vrolijke toon, op voorhand genot scheppend in het plezier dat hij verschaffen ging aan de dochter van zijn boezemvriend Casteels…
  • – ’t Is zeker weer e’ blauw vistjie, of e’ bliekstje met ’n gekrulde neuze, of ’n snoek, die de bakvistjies met z’n steert uuteen sloot…
  • Aan alle vensters, onder en boven, had de Sasmeester bakken, potten en korven staan en hangen, alle vol met bloemplanten, die langs de ramen tierig hun trossen en kelken verhieven, of langs de muur in grillige ranken afhingen…
  • Zo was zijn passiebloem zijn trots. Hoe dikwijls had hij Mietje al de wonderlijke voorstellingen dier bloem: de doornenkroon, de geselkolom, de drie nagels, de vijf wonden, de spons, de lans en de bloeddroppelen aangetoond, daarbij zelf ‘smekkend’ van bewondering.
  • Jacob Van Maerlant
  • Al meer dan twintig jaar bezoeken leerlingen uit de 5des van het Maerlant-atheneum begin september Damme, waar Maerlant vertoefde, schreef, begraven is en op het marktplein een standbeeld heeft. 

Die leerlingen krijgen in Damme een inleiding (situering in de tijd – 13 de eeuw) ) over Maerlant, door oud-leraar Jaak Coudeville. Ze leren fragmentjes uit Maerlants werk beter kennen in de raadzaal/schepenkamer van het gotische stadhuis.

Een eerste kennismaking is het ook met het Middelnederlands (Diets) en met Maerlants historisch – SPIEGHEL HISTORIAEL -, natuurwetenschappelijk – DER NATUEREN BLOEME – , godsdienstig werk – RIJMBIJBEL  en met zijn sociaal engagement, vaak met een didactisch karakter. Dat hij tegen de moslims was, weten ze dan ook en dat hun school al eenentwintig jaar zijn naam draagt eveneens. 

Een strofe uit het strofische gedicht WAPENE MARTIJN, sociaal geëngageerde lyriek

Er zijn twee worden in de wereld, dat zijn ‘het mijne’ en ‘het jouwe’. Als men ze zou verdrijven dan zou er volkomen vrede zijn . Alles zou vrij zijn, niemand lijfeigene, mannen en vrouwen. Tarwe en wijn zouden gemeenschappelijk zijn. Niemand zou men ombrengen noc over zee, noch aan de Rijn. Neem het venijn van inhaligheid weg, Martijn, doe het achterwege blijven en doe andere wetten maken