Er was een leuk mini-interview van beiden door Pieter Legein, toespraak door wn. dir. Sibylle Decuyper, zeer lekkere hapjes door Cathy Lagast, diareportage door Jaak Coudeville, speeches door de gevierden, cadeau-uitreiking, koud buffet, grappige dansjes door de leraressen in kerstornaat, dessertbuffet. En toen was het al na middernacht. Gob-vz. David Dehenauw was er, oud-directeur Gilbert Marmenout, dir. Jürgen Balbaert van het Maerl.-ath. en tal van oud-collega’s.

Na de ouderavond kwamen de personeelsleden van de Maerlant-Middenschool samen om met enkele oud-collega’s de pensionering van dir. P. Caestecker en leraar mechanica P. De Ceuninck te vieren.

Gymleraar Pieter Legein stelde beiden eerst enkele leuke vraagjes, waarmee een aangename sfeer gecreëerd werd.

Wn. Dir. S. Decuyper speechte dan…Over hun loopbaan , hun carrière, over hun betekenis voor de school, de collega’s dus en de leerlingen.

We citeren uit de toespraak voor P. Caestecker:

Een toespraak voor een personeelslid in het onderwijs op rust bevat meestal een overzicht van de carrière van de man of vrouw. Ik zal mij daar niet volledig aan wagen omdat jij de voorbije vier jaar zo veel meer voor het team van de Maerlant Middenschool betekende. Blijkbaar is het toch voor jou begonnen waar het nu eindigt : Dossier RMS Blankenberge 12 november 1973 aanstellingstelegram las ik in een met de hand geschreven dossier ondertekend door mevrouw Helders op 26 januari 2006. 1973, het jaar van de eerste autoloze zondag en een fantastisch muzikaal jaar met Desperado van The Eagles, Ziggy Stardust van David Bowie, Goats head soup (Angie) van de Rolling Stones, The wild the innocent and the E-street Shuffle van Bruce Springsteen en the E-streetband maar veel belangrijker het jaar waarin jij misschien als wilde en onschuldige jonge man je eerste stappen zette in het onderwijs voor een roemrijke carrière van 42 jaar. …

Het welbevinden van jouw team en leerlingen droeg jij steeds hoog in het vaandel. Jij bracht rust in het team. Een collega verwoordde het voor je komst naar Blankenberge zo: ,, In Knokke zijn we op ons gemak.” Je leefde mee met collega’s als er iets was. Je toonde begrip. Je praatte met collega’s om te weten wat er bij hen leefde. Je was steeds bereikbaar….

Jouw verantwoordelijkheden nam je op. Lastige dingen ontweek je niet. Problemen die zich voordeden, pakte je concreet aan. Wanneer er conflicten ontstonden, waren dit professionele conflicten die niet bleven hangen. Je bleef geboeid door het onderwijs.  Je bleef leergierig en ging op zoek naar informatie en inspiratie. Je wilde nog steeds bijleren….

Op de eerste teamvergadering van het nieuwe schooljaar nam je emotioneel afscheid van jouw team waaruit bleek dat jij ons allemaal diep in je hart zeer graag ziet, wij zien jou ook allemaal zeer graag. Het team had zeer graag met jou het huidige schooljaar afgewerkt. Jouw gezondheid besliste daar helaas anders over. ..

Toen ik bij jou in het  bureau zat, (jij dacht misschien dat ik altijd naar jou luisterde) heb ik vaak gedacht dat als wij elkaar ontmoet hadden vele jaren geleden dat we dan misschien in een bepaald niet nader te noemen café aan de toog zouden hebben gehangen voor een stevige babbel met een goede pint. Zo beschreef ooit een oud-leerling jou. Dat beeld sprak mij wel aan. Bedankt Patrick voor de voorbije schooljaren het team op zo’n voortreffelijke manier te leiden. Het ga je goed. Geniet nu van je rust. Je hebt het verdiend na je jarenlange inzet voor het GO! Mocht je je vervelen dan benoem ik je graag tot doorlichtingscoach van het team van de Maerlant-Middenschool .

We citeren uit de toespraak voor P. De Ceuninck :

Tja Patje hier sta ik dan om een toespraak te houden voor jouw pensioen, twee pensioenen nota bene één van de privé en één van het onderwijs!

Toen jij hier als zij- instromer in 2002 kwam aanwaaien onder het bewind van Marleen Vander Poorten fronsten wij onze wenkbrauwen: één uit de privé die het eens zal komen zeggen hoe wij het moeten aanpakken in het onderwijs. Algauw keerde echter het tij…

Eén van de eerste dingen die mij opviel, was hoe jij over jouw leerlingen sprak, de warmte die daaruit sprak: mijn (= mien) gasten. Hoe fier je ook was op jouw oud-leerlingen. Oud-leerlingen die je nog vaak opzochten. Dat betekent toch wel iets.

Op ouderavonden toen we nog samen in de refter zaten merkte ik hoe jij met de ouders van de leerlingen uit 2Ba omging. Ik kan het moeilijk beschrijven. Ik zie het nog voor me maar laat het mij uitdrukken dat er geen klassenverschil bestond, dat jullie gelijkwaardige gesprekspartners waren.

Jouw vakkennis zowel wat metaal als techniek betreft is bewonderenswaardig. Vorig schooljaar bekeek ik de eindwerken techniek van het tweede jaar en was ik met stomheid geslagen. Op scholengemeenschap kon ik meteen duiden dat techniek op onze school geen knutselen was.

Als lid van het feestcomité hielp je niet alleen ludieke feesten organiseren waaronder memorabele pensioenenvieringen (Thérèse) maar zorgde jezelf voor de vrolijke noot en zagen we je in onvergetelijke rollen als André Hazes (met Kathy) en Hugo (van Nicole en Hugo met Ann als Nicole).

De gwp’s van de tweedes eerst naar Londen en dan naar Nederland … daar kan ik een boek over schrijven. Er zijn situaties en scènes in mijn geheugen gegrift en op mijn netvlies gebrand….

Wij missen jou. Jij bracht rust in het team en weerde de paniekaanvallen deskundig af. Als waarnemend directeur betekende jij voor mij een toeverlaat. Jij veroordeelde mijn werk niet. Jij sprak mij er respectvol over aan. Jij hebt het misschien nooit beseft Patrick maar voor mij was jij een tweede papa….

Ik zal aan jou denken bij bavianen, haaien, mijn kerstboompje (wie zal het nu herstellen), op Club Brugge,… Het team zal jou nooit vergeten. Het ga je goed. Je hebt geen tijd om je te vervelen: tuinieren, fietsen, kleinkinderen, voorzitter Okra en zoveel meer…

Na de toespraken genoot ieder van de vele, bijzonder mooie en lekkere hapjes die Cathy Lagast met enkele collega’s, onder wie Julie Folens en Inge Hermans  hadden gemaakt.

Beide gepensioneerden hielden ook een toespraak, die van P. De Ceuninck vertellend, anekdotisch, af en toe wat nostalgisch beschouwend, die van P. Caestecker alfabetisch opgebouwd, bij elk van die ongeveer vijftig woorden herinnering ophalend, commentaartjes uitend.

Men keek dan nog  naar fotoreportages over en voor de twee gevierden, door Jaak Coudeville samengesteld.

Ieder ging dan aan tafel. Er was een gevarieerd koud buffet.

Voor het dessert brachten de leraressen in koor zingend, dansend ook,  een medley van populaire liedjes.

Een onvergetelijke avond.

Velen onder hen waren op 24 augustus 2019 op de uitvaartplechtigheid van Patrick Caestecker. Hij was 67j.

Lees meer en bekijk de foto’s van toen op : http://maerlantkrant.be/2015/12/21/pensioenviering-patrick-caestecker-en-patrick-de-ceuninck-opgeluisterd-afgesloten-door-leraressendansjes-en-overhandiging-fotocollage-op-doek/