TAALFILOSOFIETJE: GRAMMATICAAL PEDANTERIESYNDROOM

Oud-leerling (1990) Joffrey Willem suggereerde dat ik over dat syndroom een taalfilosofietje zou schrijven. Hij vindt wellicht dat ik er (een beetje) aan lijd…

SYNDROOM is een complex van ziekteverschijnselen waarvan de oorzaak onbekend is. Als ik symptomen vertoon, dan weet ik wel waar ze vandaan komen en dus is het bij mij geen syndroom.

PEDANT  bestaat in het Nederlands al van in de 17de eeuw. Het ging al heel snel ‘waanwijs’ en ‘verwaand’ betekenen en werd gebruikt voor mensen die met hun kennis wilden pronken en die alles beter wilden weten. Ik weet dat ik weinig weet. Maar als PEDANT toch in verband met SCHOOLMEESTER gebracht moet worden, dan ben ik het wel een beetje. Overigens PEDANT komt zeker van het Griekse PAIS (kind)  en PAIDEUEIN (opvoeden).

Ik let erg op het genus van substantieven en het stoort me als taalgebruikers daar slordig mee omgaan. HOND is mannelijk en KAT vrouwelijk. Hij blaft en zij miauwt.

KRACHT is vrouwelijk, LEERKRACHT dus ook. De jongste van Dale Groot Woordenboek van de Nederlandse taal vermeldt nu: 

 Maar ik blijf (LEER)KRACHT vrouwelijk vinden en als die een man is, twijfel ik welk verwijzingswoord ik zal gebruiken (zij, haar), maar als ik naar de personeelsleden van de ZILVERMEEUW-BASISSCHOOL kijk, dan is er geen aarzeling nodig. Op de foto zie ik alleen vrouwen