Kroniek van een bibliothecaris

( 23.10.1982 – 21.10.2017)

Christine De Prest zat in hetzelfde jaar als Monica De Coninck, Brigitte en Francine Callier (onlangs overleden), Wim Aspeslagh (overleden broer van Jo Aspeslagh), van Eric Patteeuw, Rik Vandenheede, Annie Van Paemel, Marianne Alexander. (Aan hen allen mocht ik vanaf 1971 TOT 1974 lesgeven)

Christine De Prest is de echtgenote van Stef Debusschere – hij was een tijdje leraar Frans in het Blankenbergse atheneum – en de moeder van oud-leerlingen Nic (2006)  en Claire Debusschere (2007).

Tijdens de pensioenviering in de bibliotheek hield Christine een mooie speech. Ik kan haar niet beter feliciteren, dan door hoogtepunten eruit weer te geven:

Ja, haar speech was een kroniek. Ze had over haar baigneursfamilie, waar ze het “kakkernestje” was, waar weinig boeken waren.

Ze sprak over de Rijksmiddelbareschooltijd en over Colette Van Huele, bij wie er thuis wel boeken stonden, waarvan ze de wondere wereld binnenstapte.

Over het hoger middelbaar: In het hoger middelbaar wakkeren enthousiaste leerkrachten mijn liefde voor de taal en de literatuur aan. Harry Mulisch, Willem Frederik Hermans, Remco Campert komen in mijn leven. Zo ook de poëzie en de muziek van The Beatles, Bob Dylan en The Doors en nog veel meer.

Ze ging chronologisch verder. Over haar studie Germaanse filologie aan de RUGent en de ontelbare uren in de seminariebibliotheken op de Blandijnberg en ook in de Brusselse Albertina voor haar licentiaatsverhandeling.

Ze vermeldde haar korte periode als lerares.

Dan had ze het over haar bibliotheekloopbaan, die in 1982 begon. De eerste jaren van mijn loopbaan staan duidelijk in het teken van de éénnmaking van alle lokale bibliotheken: van A, Arbeidersopvoeding tot en met Z, Zuienkerke. Al gauw ken ik de bib als mijn broekzak!

Over de tijd dat ze haar man leerde kennen en dat ze moeder werd en andere boekjes (voor)las, sprak ze.

Na 2000 verdiept ze zich in boeken over architectuur, organisatie en inrichting van bibliotheken.: In 2004 keurt een veelkoppige jury, het Schepencollege en de Gemeenteraad het studieontwerp van Sergison Bates Architects goed. De oude Ecole Moyenne zal omgetoverd worden tot een moderne bib!  In 2006 zetten we de beuk erin en vanaf dat moment gaan we stap voor stap op weg naar het gebouw aar we nu staan.

En: Op 10 december 2011 is het zover: de nieuwe bib kan met veel luister de grote schoolpoort wagenwijd openzetten.

 

Het resultaat mag gezien zijn: het bibliotheekcomplex, de Kleine en de Grote Bib ogen mooi. We ontvangen uitbundige reacties van de vele, nieuwsgierige klanten. Bijna wekelijks krijgen we architecten en bibliothecarissen over onze nieuwe vloer. De mooiste bib van heel Vlaanderen klinkt het enerzijds. Anderzijds geven sommige trouwe klanten te kennen dat ze die kleine, gezellige, overzichtelijke bib missen en vooral de parking van weleer.

In 2014 draaien we weer op volle toeren.

Maar de e-boeken en ikzelf lopen vast!

Ik mis the heart of the matter: de balie met mijn klanten, mijn boeken, mijn collega’s staan letterlijk en figuurlijk verder van me af. Mijn veerkracht verzwakt. Ik verlang naar rust, naar my home where my books are. Toeval of geen toeval?: een burnout en een knieval dwingen me hiertoe.

Nu kan ik mijn bibliotheek loslaten en een hoofdstuk van 35 jaar afsluiten. Ik ben blij dat ik dit vandaag samen met jullie kan doen. Het einde van een hoofdstuk, is het begin van een nieuw verhaal!

Ik beweer niet dat ik Blankenberge heb leren lezen, maar ik denk wel dat ik veel Blankenbergenaars en niet-Blankenbergenaars, dankzij de bib, veel aangename lees- en andere genoegens heb bezorgd!

Mijn dank gaat uit naar alle stadsbesturen. Ik kon als bibliothecaris meer dan 30 jaar lang groeien en bloeien.

Jullie allemaal – bezoekers, leden van de bibraad, collega’s en vrijwilligers – jullie hebben mijn leven gekleurd, net zoals de talrijke romanpersonages die ons hier omringen.

Jullie waren mijn boekensteunen! Jullie staan voor eeuwig en altijd in mijn gastenboek gegrift.

Maar voor alle duidelijkheid: dit is geen afscheid! Dit is een weerzien.

Rest mij alleen nog de bib en de hele crew een behouden vaart toe te wensen. Lang leve de bib!