We hadden het eerder al over WIS = zeker enz., over WIS, die buigzame twijg.

WIS is ook de doek waarmee men wegveegt, wist. ‘Het krijt van het bord wissen’ deed de poetsvrouw nog voor de leraar in de jaren zestig, daarna wist hij dat hij zelf moest wissen, soms liet hij het wissen over aan een leerling.

Nu, in smartbordtijden, is het krijtwissen een ouderwetse poetsdaad geworden