Tijdens het naziregime en de Tweede Wereldoorlog verbleef Willy Brandt in Noorwegen. Hij was 20j. toen hij 1933 vluchtte.
In 1957 werd hij burgemeester van West-Berlijn. Toen was het stadhuis dat van het district Schöneberg. In 1961 werd de Muur gebouwd. In 1963 sprak J. F. Kennedy voor het stadhuis van Schöneberg de beroemd geworden woorden “Ich bin ein Berliner’ uit.
Het Oost-Berlijnse stadhuis was het ROTE RATHAUS, dat nu dat vzn heel Berlijn is, waar nu de Regierender Bürgermeister Michael Müller stad en deelstaat leidt.
Als bondskanselier (tussen 1969 en 1974) verbleef hij in Bonn, de hoofdstad van de BRD tussen 1945 en 1990.
In 1970 was Willy Brandt in Polen om er het VERDRAG VAN WARSCHAU te ondertekenen, waarbij de Bondsrepubliek de Oder-Neisse-grens als grens tussen Duitsland en Polen erkende.
En dan ging hij naar het gettomonument , herinnerend aan de Poolse, Joodse slachtoffers van het Hitlerregime. Zijn knieval was een verbazend, verbluffend, bevreemdend moment.
