Tien jaar geleden overleed RAYMOND LEROY. Hij was 95. Hij werd in 1940 onderwijzer in RNS Bl’b, later tekenleraar in RNS Blankenberge en Brugge. Hij was beeldend kunstenaar. Zijn kinderen Michel en Dany, zijn kleinkinderen Fréderic en Evelyn zijn oud-lln. van RNS/KA/Maerlant , zijn achterkleindochter Maité is er leerlinge

R. Leroy uiterst rechts – foto 1966 wellicht

We waren in 2015 niet op de hoogte van het overlijden van RAYMOND LEROY.

Raymond Leroy . Blankenberge 9 mei 1920. Onderwijzersdiploma Blankenberge 1940. Volgde cursussen aan de Academie te Brugge (1940-45). Akte van Tekenleraar Centrale Examencommissie 1947. Vele jaren leraar tekenen aan de Rijksnormaalscholen te Blankenberge en te Brugge. Zijn zonen Dany, 1965, en Michel, 1967, zijn ook leerlingen van KA/RNS Bl’b. Zijn kleinzoon en kleindochter, Frederic (1992) en Evelyne (1997) eveneens. Zijn achterkleindochter Maité Pineda Leroy is nu leerlinge (5 Lat.) in het Maerlant.

R. Leroy zittend 3de v.r.

We denken dus nog vaak aan hem, WANT:

a)Men stapt het gebouw van d’Oefenschool voorbij, men treedt het binnen en met schenkt  vaak geen aandacht aan het wat kubistisch aandoende  tegeltabeau boven de ingangsdeur en boven de rode bakstenen letters RIJKSNORMAALSCHOOL-OEFENSCHOOL. Hij ontwierp het.

b)In het tijdschtift West-Vlaanderen (een editie uit 1957) lees ik

In de groep Westvlamingen, die verleden jaar te Antwerpen een gezamenlijke tentoonstelling van schilderwerken hielden, is de Blankenbergse schilder R. Leroy op bijzonder gunstige wijze opgevallen. ‘Zijn werken zitten vol rhythme en verbeelding. Zij behoren wellicht tot het zuiverste van het salon’, oordeelde De Gazet van Antwerpen. 

Als het ooit mogelijk was een kunstenaar te beschouwen als een niet-romantieker, dan zou bij een eerste beschouwing van zijn werk Leroy inderdaad mogen aanzien worden als behorend tot die groep, welke met romantiek niets te maken heeft. Maar elke kunstenaar is, of hij het beseft of niet, ten slotte toch een op romantiek ingesteld wezen; bij de enen valt het dadelijk op, bij de anderen is het moeilijk naspeurbaar. Bij Leroy overweegt het rationele element; zijn verbeelding staat in dienst van de praktijk, zoals deze moderne tijden het eisen; zijn ijzersculptuur hoort thuis in een moderne flat, zijn schilderkunst met de zeer gevoelige kleuren en ‘soepele’ kombinaties heeft een decoratieve funktie. Ongetwijfeld heeft hij zijn hart en ziel verpand aan het non-figuratieve, maar wanneer de behoefte zich laat voelen, staat geen enkele eed het figuratieve in de weg. Hier kan dus gevreesd worden, dat een dusdanig modern eklektisme de kunstenaar in de kiem zou doden. ‘Een lijn trekken tussen kunst en doelbewust praktisch werk is moeilijk’ zegt hij zelf. En een ogenblik later nog voegt hij eraan toe: ‘Kleur is zeer belangrijk als aanvullend element van ons grijs klimaat; ze wordt niet genoeg aangewend in onze interieurs en in onze architectuur’. EN

c)Toen geschiedenislerares Magali Hawkins haar klaslokaal een keertje aan het klaarmaken was voor het nieuwe schooljaar, ontdekte ze in een kast enkele oude affiches.

Een ervan: die voor het schoolbal (dat van de Rijksnormaalschool Blankenberge) in de ambassadeurszaal van het Casino in 1955. De naam van de ontwerper van het artistieke bovengedeelte is vermeld: RAYMOND LEROY.

d)Van Evelyn Leroy kreeg ik een kopie van een schilderij van haar grootvader.

zittend rechts zoon, midden kleinzoon Fréderic Leroy
achterkleindochter Maité, kleindochter Evelyn