Rosita en Hugo’s zoon Wouter en zijn vrouw organiseerden en realiseerden het feest. Ook hun kleinkinderen Lara en Nils hielpen mee. Vele vrienden, o.a. van de volleybalclub, waarmee Hugo zo betrokken is en was, waren present, net als enkele collega’s van hem van toen, van in de periode 1978-2014. Jaak Coudeville, Dirk Tytgat, Josiane Aers, Herman Vanpraet,, Jo Aspeslagh, Jef Boedt, Tanja Gervoyse, Peter Lips, die als voorzitter van de Bond Onze Scholen een bloemen overhandigde

Tussen 1978 en 2014 was Hugo Luyten leraar wiskunde in het Maerlant Atheneum (ervoor Koninklijk Atheneum, daarvoor RNS met Gemengd Atheneum. Hij gaf er tijdelijk ook fysica en informatica en gaf in de begintijden van de computer zelfs extra les informatica aan ouders. In zijn beginjaren als leraar, tussen 1973 en 1978, zwierf hij door enkele West-Vlaamse scholen … RISO Sint-Andries, RIOT Knokke-Heist, KA 1 Oostende, RMS De Haan en ook eens een keertje de combinatie van Visserijschool (wiskunde en secretariaat) en STIO (wiskunde aan de technische ingenieurs: ‘een heelal van verschil’)

Lagere school volgde hij in de Conscienceschool Oostende, middelbaar onderwijs in KA Oostende, in de Latijn-Wiskunde. Toen hij studeerde, was hij spoorstudent …
“Gaandeweg werd het duidelijk dat ik voor verschillende vakken kon kiezen, maar wiskunde en LO waren wel mijn voorkeursvakken.”
“Toen ik wist dat studeren in Gent (niet op kot hoor) mijn deel zou worden en dat leraar LO niet echt werkzekerheid gaf, werd wiskunde de keuze ondanks het feit dat de leraar chemie me in die richting wilde sturen (wiskunde is natuurlijk nog zoveel mooier). De universiteitsjaren waren niet echt de mooiste door de ziekte van mijn moeder (zij stierf de dag na de proclamatie van mijn tweede jaar, een paar uur nadat ze wist dat ik geslaagd was).”

Aan de RUGent werd hij in 1973 licentiaat wiskunde

Over zijn jaren in Blankenberge schrijft hij: “KA Blankenberge is mijn wereld geworden, waar ik vrienden voor het leven heb gevonden, een droomsfeer en teamgevoel, waar ik in thuis was. Zovele mooie oud-leerlingen blijven in mijn herinneringen geprent.”

Hugo Luyten trouwde op 20 december 1974 en op 25 februari 1978 werd zijn zoon Wouter geboren. Hij heeft twee “superleuke en lieve kleinkinderen” : Lara (geboren 19-12-2004) en Nils ( geboren op 28-2-2006). Zijn leven buiten de school en de familie werd gemaakt door één van de toenmalige top-jeugdclubs in Vlaanderen: Non Stop. Hij deed er alles: crossen, volleybal en badminton, gelegenheidsmannequin spelen, feestjes opluisteren. Hij zat in alle besturen en werd later voorzitter. Uiteindelijk is daar nu nog volleybal (dames en heren) van over, met zelfs nog enkele overblijvers uit die eerste jaren. Hoofdmotto blijft sport beoefenen op een degelijk recreatief niveau, maar vooral een hechte groep smeden die geniet van de sfeer en de gezelligheid. Op dit moment is hij nog kapitein-coach-speler bij de heren en coach bij de dames.

Hugo Luyten heeft twintig jaar het lesrooster op school samengesteld, eerst met mij, later met Bruno Buseyne. Hij was een vaste deelnemer aan gwp’s in Stavelot en later Barcelona, was vele jaren begeleider op de sportstage in Bütgenbach, hielp badminton- en volleybalnamiddagen organiseren … Hij was tien jaar voorzitter van de Pedagogische Raad.

Toen ik in 2004 met pensioen ging zei ik in een speech : “Dank aan Hugo. Uren en dagen hebben wij samen lego-achtige blokjes op een lesroosterbord op de juiste plek proberen te duwen. Veel denkwerk kwam er bij te pas en af en toe kwamen emoties naar boven die betrekking hadden op dat bij een collega passende blokje. Met een onuitsprekelijke bereidwilligheid en een dito doorzettingsvermogen kwam je telkens weer het best mogelijke lesrooster voor iedere jonge of oudere leraar helpen toveren. En me dunkt dat je de meeste van je leerlingen ook wel eens in een wiskundehemel, ontoegankelijk voor niet-ingewijden laat toeven. En dat heet dan gelukkig zijn.”

leerkrachten 1987