De leerlingen werden begleid door de leraressen Bubbe Marmenout, Greetje Gilté, Kathy Lagast en Fien Parmentier.

Inge Desutter (Maerlant-oud-lle 1985), bib-medewerkster leidde Do Van Rantsts lezing in.

Do Van Ranst is een gewaardeerd kinder- en jeugdschrijver.

Do Van Ranst (1974) debuteerde in 1999 met ‘Boomhuttentijd’, een verhaal over zelfmoord, rouw en verdriet. Later volgde ‘Zeven zinnen en een zoen’, een speels verhaal over een jong meisje dat voor de eerste keer moet zoenen op de planken. Het succesrijke boek kreeg zeven vervolgen. ‘Mijn bed is een boot’ gaat over een jongen die met zijn moeder de dood van zijn vader verwerkt. Een boek ook over thuiskomen en het verleden af en toe vergeten. In ‘Mijn hondenjongen’, dat bekroond werd door de leesjury en de Provinciale prijs Letterkunde voor Jeugdliteratuur in de wacht sleepte, staat verliefdheid centraal.

Met  ‘Mijn vader zegt dat we levens redden’ won Van Ranst de Prijs Knokke-Heist Beste Jeudboek de  in 2004. Het is een verhaal in een ongewoon decor over jonge mensen en hun wereld in een huis in een bocht van een doodlopende weg, waar om de haverklap een auto de gevel ramt. Dat zorgt voor ongewone ontmoetingen. Het taalgebruik is sober en poëtisch.

 ‘Mijn vader zegt dat we levens redden’ kreeg een Duitse vertaling  met als titel ‘Wir retten Leben, sagt mein Vater’, en won de Jugendbuchpreis op de Frankfurter Buchmesse in 2007. Het werd ook verfilmd als ‘Supernova’. 

In dit genre volgden nog titels als ‘Moeders zijn gevaarlijk met messen’, ‘De engel Yannick’, ‘Mombakkes’, ‘Die foto waar ik niet op sta’, ‘Iedereen bleef brood eten’, ‘Dagboek van een Chihuahua’ en ‘Zoeken naar Esther B. en het voorval met Benito’.

Naast schrijven doet Van Ranst aan theater en is hij actief betrokken bij kindertoneelgroep KinderkunstVEEG! uit Hamme, waarvoor hij diverse stukken schreef en regisseerde. Verder is hij visual merchandiser bij een Belgisch modebedrijf.

Leerling SEPPE BAERT schreef over de lezing:

“Ik vond de auteurslezing heel leuk en  grappig , ja echt met veel droge grapjes.

Ook al leek hij niet goed voorbereid – hij begon met “Zijn er vragen?” – , het was  goed dat  een paar leerlingen  boeken van hem hadden gelezen,  waardoor er nog een paar vragen waren; waarop hij wel genoeg antwoorden kon geven. Ik heb een boek gelezen van Do Van Ranst genaamd Showbizzkiss ,een waargebeurd verhaal. Ik vond het een heel mooi boek waarin je echt kunt meeleven omdat het bij iedereen op de wereld kan gebeuren.

Lerares Nederlands Bubbe Marmenout schrijft me:

De leerlingen werden begleid door de leraressen Bubbe Marmenout, Greetje Gilté, Kathy Lagast en Fien Parmentier.

Inge Desutter (Maerlant-oud-lle 1985), bib-medewerkster leidde Do Van Rantsts lezing in.

Do Van Ranst is een gewaardeerd kinder- en jeugdschrijver.

Do Van Ranst (1974) debuteerde in 1999 met ‘Boomhuttentijd’, een verhaal over zelfmoord, rouw en verdriet. Later volgde ‘Zeven zinnen en een zoen’, een speels verhaal over een jong meisje dat voor de eerste keer moet zoenen op de planken. Het succesrijke boek kreeg zeven vervolgen. ‘Mijn bed is een boot’ gaat over een jongen die met zijn moeder de dood van zijn vader verwerkt. Een boek ook over thuiskomen en het verleden af en toe vergeten. In ‘Mijn hondenjongen’, dat bekroond werd door de Leesjury en de Provinciale prijs Letterkunde voor Jeugdliteratuur in de wacht sleepte, staat verliefdheid centraal.

Met  ‘Mijn vader zegt dat we levens redden’ won Van Ranst de Prijs Knokke-Heist Beste Jeugdboek in 2004. Het is een verhaal in een ongewoon decor over jonge mensen en hun wereld in een huis in een bocht van een doodlopende weg, waar om de haverklap een auto de gevel ramt. Dat zorgt voor ongewone ontmoetingen. Het taalgebruik is sober en poëtisch.

 ‘Mijn vader zegt dat we levens redden’ kreeg een Duitse vertaling  met als titel ‘Wir retten Leben, sagt mein Vater’, en won de Jugendbuchpreis op de Frankfurter Buchmesse in 2007. Het werd ook verfilmd als ‘Supernova’. 

In dit genre volgden nog titels als ‘Moeders zijn gevaarlijk met messen’, ‘De engel Yannick’, ‘Mombakkes’, ‘Die foto waar ik niet op sta’, ‘Iedereen bleef brood eten’, ‘Dagboek van een Chihuahua’ en ‘Zoeken naar Esther B. en het voorval met Benito’.

Naast schrijven doet Van Ranst aan theater en is hij actief betrokken bij kindertoneelgroep KinderkunstVEEG! uit Hamme, waarvoor hij diverse stukken schreef en regisseerde. Verder is hij visual merchandiser bij een Belgisch modebedrijf.

Leerling SEPPE BAERT schreef over de lezing:

De leerlingen werden begleid door de leraressen Bubbe Marmenout, Greetje Gilté, Kathy Lagast en Fien Parmentier.

Inge Desutter (Maerlant-oud-lle 1985), bib-medewerkster leidde Do Van Rantsts lezing in.

Do Van Ranst is een gewaardeerd kinder- en jeugdschrijver.

Do Van Ranst (1974) debuteerde in 1999 met ‘Boomhuttentijd’, een verhaal over zelfmoord, rouw en verdriet. Later volgde ‘Zeven zinnen en een zoen’, een speels verhaal over een jong meisje dat voor de eerste keer moet zoenen op de planken. Het succesrijke boek kreeg zeven vervolgen. ‘Mijn bed is een boot’ gaat over een jongen die met zijn moeder de dood van zijn vader verwerkt. Een boek ook over thuiskomen en het verleden af en toe vergeten. In ‘Mijn hondenjongen’, dat bekroond werd door de Leesjury en de Provinciale prijs Letterkunde voor Jeugdliteratuur in de wacht sleepte, staat verliefdheid centraal.

Met  ‘Mijn vader zegt dat we levens redden’ won Van Ranst de Prijs Knokke-Heist Beste Jeugdboek in 2004. Het is een verhaal in een ongewoon decor over jonge mensen en hun wereld in een huis in een bocht van een doodlopende weg, waar om de haverklap een auto de gevel ramt. Dat zorgt voor ongewone ontmoetingen. Het taalgebruik is sober en poëtisch.

 ‘Mijn vader zegt dat we levens redden’ kreeg een Duitse vertaling  met als titel ‘Wir retten Leben, sagt mein Vater’, en won de Jugendbuchpreis op de Frankfurter Buchmesse in 2007. Het werd ook verfilmd als ‘Supernova’. 

In dit genre volgden nog titels als ‘Moeders zijn gevaarlijk met messen’, ‘De engel Yannick’, ‘Mombakkes’, ‘Die foto waar ik niet op sta’, ‘Iedereen bleef brood eten’, ‘Dagboek van een Chihuahua’ en ‘Zoeken naar Esther B. en het voorval met Benito’.

Naast schrijven doet Van Ranst aan theater en is hij actief betrokken bij kindertoneelgroep KinderkunstVEEG! uit Hamme , waarvoor hij diverse stukken schreef en regisseerde. Verder is hij visual merchandiser bij een Belgisch modebedrijf.

Leerling SEPPE BAERT schreef over de lezing:

“Ik vond de auteurslezing heel leuk en  grappig , ja echt met veel droge grapjes.

Ook al leek hij niet goed voorbereid – hij begon met “Zijn er vragen?” – , het was  goed dat  een paar leerlingen  boeken van hem hadden gelezen,  waardoor er nog een paar vragen waren; waarop hij wel genoeg antwoorden kon geven. Ik heb een boek gelezen van Do Van Ranst, genaamd Showbizzkiss ,een waargebeurd verhaal. Ik vond het een heel mooi boek waarin je echt kunt meeleven omdat het bij iedereen op de wereld kan gebeuren.

Lerares Nederlands Bubbe Marmenout schrijft me:

Trots om auteur Do van Ranst te mogen ontmoeten voor een boeiende auteurslezing! Onze leerlingen van het tweede middelbaar werden geïnspireerd door zijn verhalen en kregen een uniek kijkje achter de schermen van het schrijversleven. Ik heb ze zelden zo enthousiast geweten na een lezing!

Trots om auteur Do van Ranst te mogen ontmoeten voor een boeiende auteurslezing! Onze leerlingen van het tweede middelbaar werden geïnspireerd door zijn verhalen en kregen een uniek kijkje achter de schermen van het schrijversleven. Ik heb ze zelden zo enthousiast geweten na een lezing!