Hugo Luyten was 41 jaar leraar wiskunde, waarvan 35 in RNS/KA/Maerlant-atheneum. In 2014 ging hij met pensioen. Zijn opvolger schreef toen een nieuwe tekst op Boudewijn de Groots lied TESTAMENT. Hij zong het op de pensioenviering.

TESTAMENT HUGO LUYTEN (door Olbren Depaepe)

Na 35 jaren hier lesgeven,

ben jij nog steeds de held van de schooljeugd

Hoogbegaafd dat is misschien wat overdreven

Maar voor slimme jongen heb je steeds gedeugd

En dus heb ik nog wat mooie integralen

voor je pensioen, hoewel ze niet oplosbaar zijn

Een slimme leerling mag ze ook steeds komen halen

Vooral nerds als wij die vinden ze wel fijn

Beste Hugo, ik ben fysica gaan studeren

Want als tiener keek ik ook op naar Jef Boedt,

Heden geef ik 16 uur wiskunde

En die 4 uur fysica erbij omdat het moet

Olympiades had ik voor jou willen winnen

Maar dan moet een mens wel zeer verstandig zijn

Aan d’eerste vragen wist ik steeds hoe te beginnen

Maar tegen t’einde deed mijn brein toch te veel pijn.

Mijnheer Luyten, ik heb nog onvervulde wensen

Zoals een rit met u op de rug van een dolfijn

Ik behoorde immer tot die groep van mensen

Die ’t geluk hadden uw pupil te zijn

Aan mijn kind ontneemt u nu wel het vermogen

Ooit verliefd te worden op die Luytenlach

“U neemt uw agenda, uw schrijft maar op” zal hij nooit horen

noch zal hij smashen op uw bril op de sportdag

Maar beste leerlingen, gedaan met alle nachten

dat jullie tranen om zijn examen hebben gestort

van angst in jullie broeken kakten, weldra zullen jullie lachen

als hij zelf gepamperd wordt

Jij, de leraar die ons altijd placht te dreigen

“maak die oefeningen eerst eens in het klad”

Toch was’t steeds een zootje op mijn antwoordblad

In mijn eerste jaar unief had ik een foto

Van jou boven mijn bureau waar ik naar keek

als ik het zwaar had of gewoon eens wilde lachen

zelfs toen liet je mij niet in de steek

Jij leerde mij de basis van alle wiskunde

die ik later op mijn weg telkens aantrof

Een eerste zit dat is wat u me hierdoor gunde

Dank u mijnheer Luyten, voor u alle lof

Van je collega’s maakte jij je goede vrienden

Die nog lang niet genoeg van jou hebben gehad

Dus waarom vertrek je nu na al die jaren

je geeft ze allemaal toch minstens nog een vat?

Nu rest ons niets er zijn alleen nog een paar dingen

Die je houdt omdat geen mens er iets aan heeft

Dat zijn die goede schoolherinneringen

Die neem je mee zolang je verder leeft.