Het bekendste werk van Christo is ongetwijfeld de ingepakte Reichstag/Bundestag (parlement) in Berlijn. Hij  pakte het gebouw in 1995 in in 100.000 vierkante meter stof. Op twee weken tijd kwamen meer dan vijf miljoen mensen het kunstwerk bezoeken. Voor Christo en Jeanne-Claude was het erg belangrijk dat een groot publiek van hun werken kon genieten. Ze wilden vooral schoonheid creëren en unieke ervaringen.

De architect van de Rijksdag (1894) is Paul Wallot, vertegenwoordiger van de neorenaissance, geen Berlijner, wel een Duitser van hugenotenorigine. 

In 1916 kwam de inscriptie  ‘DEM DEUTSCHEN VOLKE’ (= voor het Duitse volk)  boven de ingang

In 1933 brandde de plenaire zaal van het Rijksdaggebouw volledig uit. De brand zou gesticht zijn  door een jonge Nederlandse communist: Marinus van der Lubbe

In 1945 veroverden Russische soldaten Berlijn en hesen als teken van de overwinning op 30 april de rode Sovjetvlag op het dak van de ruïne. De fotograaf heeft de foto wel twee dagen later op bevel gemaakt

Van 1961 tot 1973 herstelde architect Paul Baumgarten het gebouw, zij het zonder de typische glazen koepel. Ook haalde hij allerlei oorspronkelijke versieringen weg. Hoewel er een plenaire zaal aanwezig was, vergaderde de West-Duitse Bundestag hier maar hoogst zelden. Dit mocht nl. niet volgens de akkoorden met de geallieerde overwinnaars van WO II. De Sovjets protesteerden dan ook zeer heftig, toen die zittingen  er wel eens waren

In 1995 mocht de in 1935 geboren Bulgaarse schilder, beeldhouwer, architect en vooral ‘inpakkunstenaar’  CHRISTO de Rijksdag inpakken. Hij koesterde dat plan al sedert begin jaren ‘70. Pas na de eenmaking groeide de kans dat zijn project werd uitgevoerd..In juni 1995 was het dan zover.  Negentig klimspecialisten en 120 montagewerkers voerden zijn plannen  en die van zijn vrouw Jeanne-Claude uit. Veertien dagen bleef de Rijksdag verhuld. Nadien werden alle materialen gerecycleerd. 15,5 Miljoen dollar kostte het project, maar het geld komt niet (nooit) van de overheid, maar van verkoop van eigen ermee gelinkte producten, zei hij nog in Antwerpen in 2013. Christo verhult zou de lente van 2020 (in Parijs de Arc de Triomphe inhullen.

In 1995 besliste men het ontwerp van Sir Norman Foster, Brits sterarchitect te kiezen. Hij had overigens 50 koepelvarianten ontworpen en hij had een uitstekend compromis van respect voor het verleden en ingrijpende vernieuwing bereikt.

Glas en staal drukken transparantie en moderniteit uit. Er is een uitzichtplatform op 40 m. hoogte, vanwaar van een mooi stadpanorama te genieten valt  De koepelconstructie is 23,5 m. hoog,   –  de oude was dubbel zo hoog  – 40 m. breed 800 ton staal en 3000 km2 glas werden erin verwerkt