Er zijn nog zekerheden in het leven, er bestaan in de opleidingen binnen de zorgsector nog jonge mensen met het hart op de juiste plaats, noem het gerust een roeping.

Vele leerlingen zijn net zoals iedereen een beetje verslagen van de maatregelen die momenteel over de gehele maatschappij genomen werden. Dag per dag krijgen we een hoop informatie en wijzigingen die vooral ons sociaal leven momenteel tijdelijk, maar toch voor een lange tijd gaan bepalen.

Leerkrachten werken zich in snel tempo bij om digitaal en dus viraal te gaan. Sommigen drijven hier ook het tempo op en ook voor leerlingen is het plots een paar versnellingen hoger schakelen.

En dan heb je de leerlingen van de zachte sector, die plots hun jaarproject GIP (geïntegreerde proef)  in het water zien vallen, en dan lessen en stage- ervaringen voor onbepaalde tijd on hold gezet zien worden.

Als leerkracht verzorging, maar ook als verpleegkundige, probeerde ik een aantal herhalingsmomenten via digitale kanalen tot bij de leerlingen te brengen. Maar ook de nood die er nu is in de maatschappij aan zorgberoepen en aan  deze bijzondere mensen met hun bijzondere roeping en talenten.

Hier en daar gingen ballonnetjes  op om in te staan voor de kinderopvang bij mensen die de aangeboden schoolopvang niet extra wilden belasten.

Justine Jonckheere van 7 TBZ nam dit niet als een ballonnetje maar als meteen een echte dagtaak.

Het was toen het naar buiten gaan met drie nog  mocht,  een bezoekje aan het strand en de zee ook, maar er was ook tijd voor rekenen, taal en proefjes uitwerken.

De nood aan mondmaskers is deze jongeren ook niet ontgaan, de eerste eigen maskers zijn al gemaakt.

Naarmate de roep om hulp vanuit de zorgsector groter en groter werd de afgelopen dagen, heeft Justine Jonckheere zich ook geëngageerd om haar opgedane kennis en kunde aan te bieden op haar laatste stageplaats in De Haan.

Ik moet zeggen dat het als leerkracht verzorging en als verpleegkundige in hart en nieren toch wel iets teweegbracht.

Het komt goed en hopelijk werkt deze leerlinge ook als een virus op andere medeleerlingen of toekomstige leerlingen die nu door deze bijzondere omstandigheden anno maart 2020 iets voelen waarvan ze misschien zelf niet wisten dat het zo sterk kan zijn.

Op naar nog meer hoopgevende berichten in deze toch wel vreemde tijd waar we ons allemaal samen in bevinden en door moeten.

Vanessa Debreuck, lerares Verzorging voegt eraan toe: Het was Justine Jonckheere van 7 TBZ die er mij op wees dat al die opdrachten nogal moeilijk te maken zijn met de deadlines omdat ze ;

ZICH INZET OM ZELF KINDEREN OP TE VANGEN 

EN EXTRA NAAR HAAR OUDE STAGEPLAATS GAAT  om zich  als jostudente  in te zetten in het WZC in De Haan.

Zelf als “oud verpleegkundige” kan ik hier alleen maar enorm trots op zijn en het Maerlant-atheneum ook om op deze manier in de schijnwerpers komen