Het tijdschrift ONZE TAAL schrijft hierover een artikel. Ook over de aanspreekvorm van VADER weliswaar.
Men stelt vast dat er een evolutie is…’ Weinig kinderen zeggen nog ‘MOEDER’ of ‘VADER’, zoals in een verleden. Men constateert dat ‘MAMA’ of ‘PAPA’ wat kinderachtig beginnen te klinken en dat sommige volwassenen zich schamen die woorden te gebruiken in het bijzijn van andere mensen.
Sinds de jaren zestig is het gebruik van de voornaam frequenter geworden. Gebruiken maerlantkrantlezers ook wel eens de voornaam van hun ouders, lichtjes spottend of niet? En wat vinden die ouders hiervan?
En welke maerlantkrantlezer zegt ‘VRAAG HET MAAR AAN MAMA!’ i.p.v. aan je moeder? En welke maerlantkrantlezer die moeder of vader is spreekt de andere ouder met ‘PAPA’ of ‘MAMA’ aan? Zo van ‘Mama (of mam), maai jij maar het gras’
In mijn gedachten zeg ik nog altijd ‘mama’ tegen mijn in 1965 gestorven moeder en volgens mij minder intiem ‘ma’ tegen mijn overleden schoonmoeder.











