TAALFILOSOFIETJE: “AMBER, EEN NAAM ALS MAKKELIJK PASPOORT OM MEE TE REIZEN, ZOWEL NAAR AMERIKA ALS NAAR LIBANON.” AMBER IS OOK BARNSTEEN EN DOET ME AAN HET LITOUWSE STRAND VAN PALANGA DENKEN

Abdelkader Benali’s  jongste boek (april 2016) heet BRIEF AAN MIJN DOCHTER. Hij is Nederlands schrijver en tv-presentator van Marokkaanse oorsprong. Zijn dochter heet AMBER. In een interview in DE STANDAARD zegt hij op de vraag of ze in Marokko ook zo geheten zou hebben: “Een vreemde naam kan levenslang een barrière blijven. Dat is een gevoel dat onze ouders ons meegaven, als een vingerafdruk die we pas later op ons lichaam herkennen. Dat doen we onszelf aan. Mijn dochter hoefde niet Fatima te heten, maar ook niet Linda. Voor ik het goed besefte, voerden mijn vrouw en ik een politiek gesprek over de naam van ons kind. Onprettig. Het werd Amber, een naam als makkelijk paspoort om mee te reizen, zowel naar Amerika als naar Libanon.’

AMBER is het Engelse woord voor barnsteen, een fossiele stof van naaldbomen, die magnetisch wordt als men erover wrijft. Het woord  bestaat ook in het Nederlands. Men geeft er de speciale gele kleur mee weer en de geur van die stof. (Het Latijnse woord ELEKTRUM, het Griekse woord ELEKTRON betekent barnsteen)

AMBER noopt mij te denken aan uitwisselingen met een school in Alytus, aan een uitstap naar Palanga aan de Baltische Zee, aan het barnsteenmuseum daar, aan de godin-meermin-ondine Jurate.

Jurate woonde in de Baltische Zee in een barnsteenkasteel, wou een eenvoudige visser, die daar haar rust verstoorde, verjagen, maar werd verliefd op hem en woonde met hem in dat kasteel. De dondergod was vertoornd dat zij daar een menselijke man minde, en vernielde het kasteel, zodat al die brokken en brokjes barnsteen op de stranden terecht kwamen. Een andere versie van de mythe zegt dat de god Perkunas de visser doodde en dat het Jurates tranen zijn die tot barnsteen werden.

AMBER is ook de naam van drie leerlingen van het Maerlant-Atheneum: Amber Vanhove, Amber Deschamps, Amber Robijn.