Van 6 tot 16 mei is er het online literair festival FLIRT FLAMAND met elf grensoverschrijdende avonturen (Vlaams-Frans): zie
Op 9 mei bijvoorbeeld Peter Terrin en Adeline Dieudonné.
In de krantenbijlage DSL van gisteren las ik het artikel van Ish Ait Hamou, die (oud)-leerlingen van het Maerlant-atheneum in Blankenberge ontmoetten. Arabisch en Frans waren zijn moedertalen, maar door een besparing op een schoolbus moest hij in Vilvoorde naar een Vlaamse school…en leerde er Nederlands. Hij schrijft: “Ik haatte de Nederlandse taal…Het was de taal die met met haar woorden, haar intonatie, haar autoriteit er constant aan herinnerde dat ik niet goed genoeg was.” Maar hij besluit met: “Het Frans en het Nederlands hebben zich in mijn leven op een magische wijze kunnen verzoenen. Het Frans opent de deuren tot mijn ziel, maar nekel het Nederlands heeft de juiste woorden om die ziel succesvol en veilig te delen met de wereld.”
In DSL staat een selectie van Belgische Franstalige toppers. Ik zag er op nr. 5 ESCAL-VIGOR van Georges Eekhoud staan. Ik las een paar bladzijden uit een verhaal van hem APPOL ET BROUSCARD én wat Benno Barnard – hij was in 2003 en 2004 in het Maerlant om er met de leerlingen over zijn werk te praten – over de Franstalige Antwerpenaar Georges Eekhoud schreef in ESCAUT, ESCAUT. Barnard schrijft: “Vergeleken met Oscar Wildes treurige einde, kwam een Franssprekende Belgische schrijver, Georges Eekhoud (1854-1927) er beter vanaf. Eekhoud schreef een van de eerste romans over homoseksuele mannen in gelijk welke taal, Escal-Vigor, gepubliceerd in 1899, en werd een jaar later door een Vlaams gerechtshof aangeklaagd voor pornografie…Eekhoud werd vrijgesproken…
