Oud-leraar Frans Dirk Tytgat hoorde vorige maandag Juri Cosmans naam en gitaarspel op KLARA. Hij was aangenaam verrast en belde me op, nadat hij contact met hem had opgenomen. Ik mailde hem en vroeg hem me een overzichtje van zijn muzikale loopbaan te bezorgen. Hier is het:
Overzicht van mijn loopbaan
Na het beëindigen van mijn opleiding aan het Atheneum in Blankenberge ging ik studeren aan het conservatorium in Gent waar ik mijn eerste prijs notenleer behaalde (dat was de naam die men toen aan het diploma gaf). Aan het conservatorium in Antwerpen behaalde ik dan het diploma gitaar van de eerste cyclus (van de toenmalige vernieuwde structuur). Na mijn legerdienst heb ik dan nog het diploma “Meester in de muziek – gitaar“ behaald. De structuur van het hoger muziekonderwijs was weer eens veranderd en het diploma werd opgewaardeerd tot de derde graad. Dit motiveerde mij dus om nog even verder te studeren. Ik behaalde intussen ook nog een pedagogisch getuigschrift dat me toeliet om les te geven.
Ik was reeds tijdens mijn studies begonnen met lesgeven. Ik deed eerst een kortstondige vervanging aan de muziekacademie in Lokeren. Vanaf 1992 had ik een voltijdse opdracht aan de Stedelijke Academie voor muziek, woord, en dans in Sint-Niklaas, de plaats waar ik momenteel nog steeds werk. Naast het lesgeven was ik ook vaak jurylid bij openbare proeven en één keer bij de finale van de muziekwedstrijd Dexia classics in 2009.
Om de leerlingen te kunnen inspireren, maar vooral omdat ik dat zeer graag doe, wilde ik naast mijn lesopdracht ook zelf muzikaal actief blijven. Aanvankelijk gebeurde dat via enkele recitals en ik trad ook nog op als solist in het tweede gitaarconcerto van Mario Castelnuovo Tedesco met het Gents universitair symfonisch orkest. Van 1997 tot 2006 vormde ik samen met mijn collega Siegfried Van Schuylenbergh het gitaarduo “cuerdas latinas”. We speelden vooral Spaanse en Latijns-Amerikaanse muziek in culturele centra , voor de K.U. Leuven, op de Gentse Feesten, en op veel andere plaatsen. Na de geboorte van mijn twee zonen (Sandro in 2005 en Anton in 2008) is mijn activiteit op het podium wat verminderd. Ik heb toen nog opgetreden voor de academie waar ik werk en occasioneel deed ik nog wat recitals. De beste herinneringen heb ik overgehouden aan mijn medewerking aan een aantal uitvoeringen van het Celloconcerto van Friedrich Gulda samen met de solist Benjamin Glorieux, o. a in het festival van actuele muziek Ars Musica in 2018. Ook was er nog een optreden met het symfonisch orkest van mijn academie waar we Concierto Andaluz van Rodrigo hebben uitgevoerd . En zoals je nu al weet werkte ik ook mee aan de CD-opname waarop ik samen met mijn collega Sofie Troffaes drie gitaarduo’s vertolk. Momenteel volg ik nog een opleiding aan de afdeling Jazz-Pop aan de Academie van het GO in Gent. Door de Jazz heb ik nu ook geleerd om te improviseren.
Aangezien men in het conservatorium in hoofdzaak muzikale vakken krijgt is mijn opleiding aan het atheneum in Blankenberge ook van grote betekenis geweest voor mijn persoonlijke ontwikkeling. “De waarden van de verlichting” waar je vandaag in de krant voortdurend over leest hebben we aan het atheneum zeker meegekregen. Kritisch denken, het belang van kennis en taalvaardigheid liepen als een rode draad doorheen de verschillende vakken die we kregen. Dat ik vandaag niet alleen een muziekliefhebber maar ook een fervent lezer van literatuur geworden ben, is zeker in het atheneum begonnen . Ik heb er ook veel prettige herinneringen aan overgehouden waar ik nadien graag aan terugdenk. De 100-dagen waar we ongestraft met de leraars konden lachen, de reis naar Berlijn onder de leiding van Jaak Coudeville en Monique De Visscher .
En al die keren dat ik heimelijk genoot van de aandacht die ik kreeg wanneer ik tijdens de middagpauze nog maar eens de gitaar boven haalde of bij de zoveelste spreekbeurt over mijn instrument, uiteraard bedoeld om mezelf een podium te geven.
