TESTAMENT HUGO LUYTEN

(door Olbren Depaepe)

Na 35 jaren hier lesgeven,

ben jij nog steeds de held van de schooljeugd

Hoogbegaafd dat is misschien wat overdreven

Maar voor slimme jongen heb je steeds gedeugd

En dus heb ik nog wat mooie integralen

voor je pensioen, hoewel ze niet oplosbaar zijn

Een slimme leerling mag ze ook steeds komen halen

Vooral nerds als wij die vinden ze wel fijn

Beste Hugo, ik ben fysica gaan studeren

Want als tiener keek ik ook op naar Jef Boedt,

Heden geef ik 16 uur wiskunde

En die 4 uur fysica erbij omdat het moet

Olympiades had ik voor jou willen winnen

Maar dan moet een mens wel zeer verstandig zijn

Aan d’eerste vragen wist ik steeds hoe te beginnen

Maar tegen t’einde deed mijn brein toch te veel pijn.

Mijnheer Luyten, ik heb nog onvervulde wensen

Zoals een rit met u op de rug van een dolfijn

Ik behoorde immer tot die groep van mensen

Die ’t geluk hadden uw pupil te zijn

Aan mijn kind ontneemt u nu wel het vermogen

Ooit verliefd te worden op die Luytenlach

“U neemt uw agenda, uw schrijft maar op” zal hij nooit horen

noch zal hij smashen op uw bril op de sportdag

Maar beste leerlingen, gedaan met alle nachten

dat jullie tranen om zijn examen hebben gestort

van angst in jullie broeken kakten, weldra zullen jullie lachen

als hij zelf gepamperd wordt

Jij, de leraar die ons altijd placht te dreigen

“maak die oefeningen eerst eens in het klad”

Toch was’t steeds een zootje op mijn antwoordblad

In mijn eerste jaar unief had ik een foto

Van jou boven mijn bureau waar ik naar keek

als ik het zwaar had of gewoon eens wilde lachen

zelfs toen liet je mij niet in de steek

Jij leerde mij de basis van alle wiskunde

die ik later op mijn weg telkens aantrof

Een eerste zit dat is wat u me hierdoor gunde

Dank u mijnheer Luyten, voor u alle lof

Van je collega’s maakte jij je goede vrienden

Die nog lang niet genoeg van jou hebben gehad

Dus waarom vertrek je nu na al die jaren

je geeft ze allemaal toch minstens nog een vat?

Nu rest ons niets er zijn alleen nog een paar dingen

Die je houdt omdat geen mens er iets aan heeft

Dat zijn die goede schoolherinneringen

Die neem je mee zolang je verder leeft.

Tussen 1978 en nu was Hugo Luyten leraar wiskunde in het Maerlant Atheneum (ervoor Koninklijk Atheneum, daarvoor RNS met Gemengd Atheneum. Hij gaf er tijdelijk ook fysica en informatica en gaf in de begintijden van de computer zelfs extra les informatica aan ouders. In zijn beginjaren als leraar, tussen 1973 en 1978, zwierf hij door enkele West-Vlaamse scholen … RISO Sint-Andries, RIOT Knokke-Heist, KA 1 Oostende, RMS De Haan en ook eens een keertje de combinatie van Visserijschool (wiskunde en secretariaat) en STIO (wiskunde aan de technische ingenieurs: ‘een heelal van verschil’)

Lagere school volgde hij in de Conscienceschool Oostende, middelbaar onderwijs in KA Oostende, in de Latijn-Wiskunde. Toen hij studeerde, was hij spoorstudent … “Gaandeweg werd het duidelijk dat ik voor verschillende vakken kon kiezen, maar wiskunde en LO waren wel mijn voorkeursvakken.” “Toen ik wist dat studeren in Gent (niet op kot hoor) mijn deel zou worden en dat leraar LO niet echt werkzekerheid gaf, werd wiskunde de keuze ondanks het feit dat de leraar chemie me in die richting wilde sturen (wiskunde is natuurlijk nog zoveel mooier). De universiteitsjaren waren niet echt de mooiste door de ziekte van mijn moeder (zij stierf de dag na de proclamatie van mijn tweede jaar, een paar uur nadat ze wist dat ik geslaagd was).”

Aan de RUGent werd hij in 1973 licentiaat wiskunde

Over zijn jaren in Blankenberge schrijft hij: “KA Blankenberge is mijn wereld geworden, waar ik vrienden voor het leven heb gevonden, een droomsfeer en teamgevoel, waar ik in thuis was. Zovele mooie oud-leerlingen blijven in mijn herinneringen geprent.”

Hugo Luyten trouwde op 20 december 1974 en op 25 februari 1978 werd zijn zoon Wouter geboren. Hij heeft twee “superleuke en lieve kleinkinderen” : Lara (geboren 19-12-2004) en Nils ( geboren op 28-2-2006). Zijn leven buiten de school en de familie werd gemaakt door één van de toenmalige top-jeugdclubs in Vlaanderen: Non Stop. Hij deed er alles: crossen, volleybal en badminton, gelegenheidsmannequin spelen, feestjes opluisteren. Hij zat in alle besturen en werd later voorzitter. Uiteindelijk is daar nu nog volleybal (dames en heren) van over, met zelfs nog enkele overblijvers uit die eerste jaren. Hoofdmotto blijft sport beoefenen op een degelijk recreatief niveau, maar vooral een hechte groep smeden die geniet van de sfeer en de gezelligheid. Op dit moment is hij nog kapitein-coach-speler bij de heren en coach bij de dames.

Hugo Luyten heeft twintig jaar het lesrooster op school samengesteld, eerst met mij, later met Bruno Buseyne. Hij was een vaste deelnemer aan gwp’s in Stavelot en later Barcelona, was vele jaren begeleider op de sportstage in Bütgenbach, hielp badminton- en volleybalnamiddagen organiseren … Hij was tien jaar voorzitter van de Pedagogische Raad.

Toen ik in 2004 met pensioen ging zei ik in een speech : “Dank aan Hugo. Uren en dagen hebben wij samen lego-achtige blokjes op een lesroosterbord op de juiste plek proberen te duwen. Veel denkwerk kwam er bij te pas en af en toe kwamen emoties naar boven die betrekking hadden op dat bij een collega passende blokje. Met een onuitsprekelijke bereidwilligheid en een dito doorzettingsvermogen kwam je telkens weer het best mogelijke lesrooster voor iedere jonge of oudere leraar helpen toveren. En me dunkt dat je de meeste van je leerlingen ook wel eens in een wiskundehemel, ontoegankelijk voor niet-ingewijden laat toeven. En dat heet dan gelukkig zijn.”

THIS IS YOUR LIFE – IN DE HOOFDROL (Mies Bouwman – AVRO televisie) inspireerden Peter Lips en enkele andere leerkrachten voor de pensioenviering van H. Luyten. Peter Lips presenteerde het programma. Directeur J. Balbaert, oud-directeur C. Helders, vrienden van vroeger en nu , oud-collega’s, collega’s, oud-leerlingen, zijn zoon Wouter kwamen de kwaliteiten van leraar en mens H. Luyten prijzen beklemtonen .P. Lips bracht een overzichtje van zijn jeugd … met foto’s van toen… o.a. van de lagere (Conscience)school in Oostende, het KA daar. De eerste spreker was dir. Balbaert, die H. Luytens kwaliteiten als leraar wiskunde en als voorzitter van de Pedagogische Raad, aantoonde. Dan speechte René, een vriend van in zowel de lagere school, het Atheneum, de universiteit (hij werd ook lic. wiskunde). Jonge oud-leerling Arne Simons, voor enkele jaren finalist wiskunde-olympiade, sprak dan en loofde zijn oud-leraar wiskunde zeer. Oud-leerlingen Floris Huyben en Audrey Rivière maakten in Québec, waar zij wetenschappelijk onderzoek verricht, een filmpje voor hem en stuurden het op. Het publiek keek geboeid toe. Dan sprak collega van nu Eveline Dobbelaere hartelijke woorden op een filmpje. Maar later op de avond voegde ze zich nog bij het publiek. Bruno Buseyne haalde anekdotes op m.b.t. de lesroosteropmaak (een werk dat hij en H. Luyten sedert 2007 opknappen). Marijke Elst, die moeder is van een oud-leerling, fan van zijn leermeester, eerde Hugo vooral als pedagoog, ook als minzame mens. Zij bracht een fimpje mee met de muziek van Angelo Branduardi (Per ogni matematico). Dan was André aan de beurt, die het meest, het langst had kunnen vertellen… al meer dan 50 jaar kennen ze elkaar en spelen ze een rol in NON-STOP, jeugd- en sportclub, waarvan H. Luyten voorzitter is. André en Hugo brachten, onvoorbereid, een kleine sketch (geïnspireerd door JE HEBT ME DUIZENDMAAL BELOGEN). Christiane Helders, die 9j. zijn directeur was, sprak dan, herinnerend aan vergaderingen van leraren wiskunde en natuurlijk aan de vele gesprekken over het reilen en zeilen van de school. Oud-collega Jaak Coudeville had het over heel wat gelijklopende gebeurtenissen in beider leven, over hun 10j. werken aan het lesrooster, over Hugo, die hem bij een bijna noodlottige val in aug. 2007, door zijn snelle ingrijpen, het leven redde. We luisterden nog naar oud-lerares Latijn, Marie Rose D’Haese, die zijn lessen wel niet bijwoonde en dus niet weten kon hoe goed die waren, maar die er rotsvast van overtuigd was dat hij een haast onvervangbare figuur is geweest in zijn school. En dan waren er nog filmberichten van Jo Aspeslagh, Herman Van Praet en Ivan Plovie, die niet aanwezig konden zijn. De apotheose was echter een muzikaal optreden van oud-leerling (2003) Olbren Depaepe, waarover we in een apart artikel berichten.