TAALFILOSOFIETJE: ERGERNIS OVER AL DAT ENGELS RONDOM ONS? TRUMP BEGON ALS EEN BLUE COLLAR WORKER en DEMPLICHTEN. WAT ZOUDEN DE LERAREN ENGELS VAN NU EN VAN ONLANGS EROVER DENKEN?

Waarom zou je van white collar-criminaliteit spreken i.p.v. witteboordencriminaliteit? Had die journalist  niet beter blauweboordwerker gezegd?

Het winkelstraatbeeld wordt op en in  etalages (zou ik beter ‘uitstalkast’ gebruiken of het Belgisch-Nederlandse ‘uitstalraam’?) beheerst  door voor oudere mensen onverstaanbaar Engels, die er hierdoor niet gaan kopen. Zouden jongere er hierdoor wel r kopen?

Het probleem van het (nutteloze, want geen nieuwe betekenisschakering aanbrengende) gebruik van vreemde – vooral Engelse-woorden, is niet nieuw. In de jaren dertig van vorige eeuw vonden taalminnaars dat men DEMPLICHTEN had moeten zeggen i.p.v. het Engels ‘dim’lichten. Men zei toch geluidempers en met gedempte stem spreken. DEMPEN= matigen, temperen. Waarom moest men dat Engelse werkwoord TO DIM gebruiken?

Gebruikt u ook liever CHERRYPICKING  dan KERSEN PLUKKEN als u selectief meningen en feiten gebruikt om uw standpunt te verdedigen (en tot een niet degelijk gestaafd besluit te komen)?

De leraressen en leraren op de foto’s: Ronny Broux, Hans Vansteenkiste, Olivier Flachet, Marijke Elst, Tom Daneels, Peter Lips, Tanja Gervoyse.