Een deel van de baai van Porto, waar juf Marilyn Willem (onderwijzeres in De Zilvermeeuw, locatie Uitkerke), met haar man, zoon en dochter haar vakantie doorbracht staat op de werelderfgoedlijst van de Unesco.
Dit Porto is wel minder bekend dan de Portugese HAVENstad met dezelfde naam, die menig man en vrouw doet denken aan de zoete Dourowijn, die in het Nederlands PORT heet.
Die andere Corsicaanse stad met dezelfde naam, die op een wat ouder ontstaan wijst, doet me aan de Franse schrijver Prosper Mérimé denken, aan het Corsicaanse maquis, aan Mérimés novelle Mattéo Falcone, die ik in het tweede middelbaar (de 5de Latijnse) in het atheneum van die West-Vlaamse havenstad Brugge in de Franse les las.
De bekendste Cosrsicaanse stad, geboortestad van Napoleon, is Ajaccio.
We aarzelen niet Porto, Ajaccio, Tongerlo en Lo op één O te laten eindigen … open lettergreep namelijk, maar WATERLOO met twee O’s te spellen. De Corsicaan Buonaparte verloor daar in Waals-Brabant smadelijk tegen Wellington, Blücher en de latere Willem II, maar in hedendaags Corsica (en Frankrijk) blijft hij met roem bedacht worden. Toen in 1954 de Nederlandse spelling gewijzigd werd en men alle dubbele o’s in openlettergreep enkel ging schrijven, ook in plaatsnamen, geschiedde dit niet in het Franstalige gedeelte van België. WaterlOO bleef WaterlOO.
Overigens in Nederland veranderde men toen de schrijfwijze van plaatsnamen niet. Het LOO bleef het LOO.
LO of LOO (of zelfs looi/looy) betekent BOS!
