Tijdens vele Malmedy-gwp’s bezochten leerlingengroepjes het atheneum van Malmedy om er lessen bij te wonen, om er met leraren en leerlingen te praten, om er over Monsieur Hawarden te praten. Op gwp-woensdagnamiddagen gingen alle Malmedy-gwp-ers er in de mooie, grote sportzaal van de school aan sport doen…

Op een van de foto’s zien we ook wiskundeleraar Marcel rogghe, die er toen, 1995, nog lessen wiskunde gaf tijdens de gwp.

DE PILLECYN :”Een fanatieke Hitlerklant, dolle antisemiet of moderne heiden is de schrijver van ‘Soldaat Johan’ van ‘Hans van Malmedy’ en van ‘Monsieur Hawarden’ nooit geweest.” Maar dat Filip de Pillecyn (1891-1962) zich in WO 2 inderdaad had verbrand, steekt literatuurhistoricus en Louis Paul Boon-biograaf Kris Humbeeck niet onder stoelen of banken.

De Pillecyn, actief lid van het VNV of Vlaams Nationaal Verbond, was een steunpilaar van de culturele collaboratie: “De Pillecyn was een overtuigde nationaal-socialist, maar hij droomde van een soeverein Vlaams vaderland in een Germaans Rijk.”

Dat hij zich vergiste van strategie was duidelijk maar daarom is zijn literair werk er niet minder beklijvend om. Humbeeck laat zien hoe deze dorpsgenoot van Herman Brusselmans (eveneens in Hamme geboren) niet alleen voor meer volkse inhoud pleitte – zoals toen gebruikelijk – maar ook een adequate stijl en literaire vormgeving bleef verdedigen waardoor een Duitse literatuurwetenschapper De Pillecyn roemde als ‘meest verfijnde gevoelsindividualist onzer literatuur.’ Kortom, De Pillecyn bleef, ook in oorlogstijd, voor Vent én Vorm pleiten.