Shirley Adam schrijft:
In 1980 zette ik mijn eerste stapjes in het kleuterklasje in d’Oefenschool. Daar ging ik ook naar de lagere school. Daarna volgde ik 2 jaar les in de RMS in de Albertlaan. Op die plek is nu het strijkatelier, naast de Sportdoze. En dan ging ik 4 jaar naar het Atheneum, dat enkele jaren later Maerlant-atheneum werd.  In 1995 voltooide ik daar mijn middelbaar onderwijs.  Mijn, onze zonen (van Joffrey Willem, ook oud-leerling, 1990) Brecht en Thymen lopen een gelijkaardige schoolcarrière … alleen wat verder in de tijd!
Ook andere familieleden hebben banden met het GO! Blankenberge. Over mijn man had ik het al. Zo werkten mijn vader, Roger Adam, in d’Oefenschool en mijn schoonvader, Hugo Willem, in het CLB. Ik ben blij te mogen zeggen dat ook mijn zus, Kelly Adam en mijn schoonzus Marilyn Willem, hun steentje bijdragen in beide Blankenbergse basisscholen! Eveneens genieten al mijn nichtjes en neefjes van kwaliteitsvol onderwijs aan het GO! Blankenberge.     
Lesgeven zit blijkbaar in de genen. Vandaar dat ik besliste om verder te studeren aan het Hoger Pedagogisch Instituut (nu Howest) om een lerarenopleiding aan te vangen. Ik studeerde af aan het HPI als regent wiskunde – biologie en scheikunde.
Vanaf 1999 tot vorig jaar gaf ik, met veel enthousiasme en liefde, wiskunde- en wetenschapslessen in de Maerlant-middenschool. De leerlingen hielpen me groeien in mijn carrière … daar blijf ik hen steeds dankbaar voor! Toch was de tijd rijp om een nieuwe uitdaging aan te gaan. In 2014 startte ik de talentenwerf, een vooropleiding tot directeur. In september 2015 kreeg ik de kans om de directieopleiding te starten en later met succes te beëindigen.
Ik volgde Patrick Caestecker op als directeur 1ste gr., zowel De Haan als Blankenberge.
En nu komt er een wending in mijn schoolcarrière. Ik word zorgcoördinator in ELEMENT, de school waar Annelore Delbeque, die enkele jaren lerares was in de 1ste gr. in Maerlant Blankenberge, directrice is.

EN

In 1980 zette ik mijn allereerste stapjes op de Maerlant-campus. Met mijn blauw-oranje lederen boekentasje stapte ik vol enthousiasme de eerste kleuterklas binnen. Aan die kleutertijd bewaar ik heel wat mooie herinneringen. Eén van de jaarlijkse hoogtepunten was zonder twijfel het sinterklaasfeest: dansen, voordragen en je beste beentje voorzetten. Een dag die telkens opnieuw tot leven komt wanneer je de foto’s bekijkt. Ook onze schoolreisjes naar de Nordic staan me nog levendig bij. Het hoeft niet altijd ver te zijn om een onvergetelijke dag te beleven.

Ook uit mijn lagere schooltijd zijn heel wat momenten blijven hangen. De toverbuis, het maken en bottelen van wijn – waarbij de kruk later thuis in de keuken de druk niet aankon en letterlijk openspatte –, het naar boven gedragen worden in de Oefenschool omdat ik met mijn been in het gips zat, en natuurlijk de sneeuwklassen in Ramsau am Dachstein.

Voor de eerste graad verhuisden we naar een andere locatie, waar vandaag de Bollaard is. Plots kregen we voor elk vak een andere leerkracht, beleefden we onze eerste fuiven in De Eden op de dijk van Blankenberge en trokken we in het tweede jaar op GWP naar de Ardennen. Het zijn stuk voor stuk memorabele herinneringen. Enkele van die leerkrachten zouden later zelfs mijn collega’s en directeur worden.

Vanaf de tweede graad keerden we terug naar de Maerlant-site. Nieuwe leerkrachten, opnieuw de jongsten van de campus, maar vooral veel goesting om bij te leren, talenten te ontwikkelen en kritisch te leren denken. De eerste chemische formules, de stelling van Pythagoras en “Deutsch lernen geht leicht”, en zoveel meer: stuk voor stuk lessen die me hebben gevormd.

In die tijd gingen we enkel in de derde graad op GWP. Ik trok in het zesde jaar naar Stavelot. Zoals leerlingen vandaag nog altijd vertellen, zijn dat de weken waarin vriendschappen groeien en herinneringen voor het leven ontstaan. Al moesten we er wel iets voor over hebben: om geen achterstand op te lopen in wiskunde kregen we ‘s morgens 2 uur les. Ook onze 100-dagen staat voorgoed in mijn geheugen gegrift.

In 1999 keerde ik terug als leerkracht biologie in de Maerlant-middenschool, daarnaast gaf ik chemie in het Atheneum en combineerde ik dat met een opdracht in de middenschool Zwinstede Knokke en later ook nog de afdeling in De Haan. Het was een boeiende en leerrijke start van mijn carrière. Gedreven en vol enthousiasme wilde ik doorgeven wat ik zelf ooit had gekregen. Ik mocht jongeren meenemen in de wereld van wiskunde, biologie, chemie, fysica, economie, PAV en wetenschappelijk werk. Elk klaslokaal, elke leerling en elk gesprek liet een blijvend spoor na.

Tien jaar geleden kreeg ik de kans om directeur te worden van het Maerlant-atheneum. Een rol die ik met hart en ziel heb opgenomen. Het waren jaren van verandering, uitdagingen, zoeken en bouwen, maar vooral van engagement, verbondenheid en groei.

Na veel nadenken, voelen en twijfelen heb ik een beslissing genomen. Op 5 juli neem ik afscheid van mijn rol als directeur én van ONS, een weloverwogen keuze die ruimte maakt voor zorg, voor heroriëntatie en voor een nieuw hoofdstuk.

Vanaf 1 september 2026 ga ik aan de slag als beleidsondersteuner bij Element.

Wat blijft, is een diepe dankbaarheid.

Dankbaarheid voor mijn leerkrachten, voor mijn collega’s over de jaren heen, voor de ouders, voor de leerlingen, voor de samenwerkingen, voor het vertrouwen en voor de warmte die ik hier al die jaren heb mogen ervaren.

Ik neem geen afscheid, want alleen bomen komen elkaar niet tegen.

Dankjewel voor deze formidabele periode.

Tot ziens, op een andere plek, in een andere rol, maar altijd met Maerlant in mijn hart.