Julie Droissart is oud-lle 2012 van het Maerlant-atheneum. Haar zus Joyce is onderwijzeres en juf 3de lj. in ONS/Van Maerlantstraat; ook zij is Maerlant-oud-lle, 2001. Van Nette Droissart, lle ONS/Van Maerlantstraat 5de lj. is zij de meter. Carine Regoudt, die vele jaren kinderverzorgster was in Zilvermeeuw en d’Oefenschool, is Julies moeder.
Carine Regoudt en Joyce Droissart schrijven me:
Op donderdag 04/09 verdedigde Julie in het bijzijn van familie, vrienden en (ex-)collega’s haar proefschrift getiteld: “Stronger together? Collaborative activities between lecturers in higher education unravelled”. Ze onderzocht welke samenwerkingsactiviteiten hogeronderwijsdocenten uitvoeren om hun lesgeven en leren te verbeteren, welke plek samenwerking kent binnen de kwaliteitscultuur van hogeronderwijsinstellingen en ook beïnvloedende factoren en leeruitkomsten van samenwerkingsactiveiten werden belicht. Vier jaar lang kreeg ze de kans om te werken aan haar proefschrift. Ze deed dat onder leiding van Prof. Dr. Melissa Tuytens, aan wie ze tijdens haar traject bijzonder veel steun heeft gehad. Dat Julie nu doctor in de pedagogische wetenschappen is, naast leerkracht secundair onderwijs en onderwijspedagoog, heeft ze grotendeels te danken aan haar inspirerende leerkrachten en docenten uit d´Oefenschool, Maerlant-middenschool en -atheneum (nu ONS), Howest en UGent. Haar allereerste juf, Danielle Stiers, woonde daarom haar verdediging bij, om de cirkel rond te maken. Op 1 september startte Julie als wetenschappelijk medewerker bij Leerpunt. Ze werkt daar mee aan het keurmerk professionalisering, een overheidsopdracht. Daarnaast zal ze ook actief meedraaien in de reguliere werking van Leerpunt, dat de brug vormt tussen onderzoek en de onderwijspraktijk. Wij zijn super trots!
Vijf jaar geleden schreef Julie zelf:
Met een beetje vertraging vertel ik je graag wat meer over mijn masteropleiding die ik recent met grote onderscheiding heb afgerond.
Toen ik in 2016 als leerkracht secundair onderwijs aan Howest afstudeerde, besefte ik al snel dat ik nog niet 100% klaar was met studeren.
Na een half jaartje als leerkracht voor de klas te hebben gestaan, verdween dat gevoel niet. Ik besliste dan ook om in februari 2017 te starten aan de masteropleiding pedagogische wetenschappen: pedagogiek en onderwijskunde. De beste beslissing ooit, als je het mij vraagt.
De opleiding doet je verdiepen in de onderwijskundige wereld. Je leert er op onderzoeksmatige en vooral kritische manier alles wat het onderwijs aanbelangt in vraag stellen. De perfecte aanvulling op een lerarenopleiding ook, omdat je hier echt theoretisch wordt gevormd. Dankzij de opleiding sta ik sterker in mijn schoenen en besef ik meer dan ooit hoezeer wetenschappelijk onderzoek noodzakelijk is voor het onderwijs. Onderzoek en lesgeven combineren wil ik dan ook nastreven in de toekomst; een toekomst die al een klein beetje richting krijgt vanaf september.
Na een lerarenopleiding, een schakeljaar en twee masterjaren ben ik klaar voor het werkveld. Ik start in september met ongelooflijk veel goesting als wetenschappelijk medewerker bij het Steunpunt voor Onderwijsonderzoek (SONO) aan de UGent. Daar ga ik vier maanden meewerken aan enkele lopende projecten. Ik zal onder andere instaan voor de valorisatie van onderzoeksresultaten. In januari 2021 start ik vervolgens aan een doctoraat voor vier jaar. De academische wereld verlaat ik dus voorlopig nog niet.
Had je me in 2012 gevraagd waar ik in 2020 zou staan, had ik nooit durven dromen dit pad te hebben afgelegd. Ik ben dan ook trots op mezelf, dat ik altijd mijn dromen ben blijven achterna gaan. Een tip voor iedereen trouwens die straks aan het hoger onderwijs start of twijfelt om nog een opleiding bij te doen/opnieuw te beginnen. Als je ergens echt voor wilt gaan, gewoon doen!
In 2016, toen ze bachelor Nederlands/Natuurwetenschappen werd, stond dit in de Maerlantkrant:
OUD-LEERLINGE(2012) JULIE DROISSART BEHAALDE 4JAAR LATER HAAR BACHELORDIPLOMA NEDERLANDS EN NATUURWETENSCHAPPEN EN DOET ER NU NOG HET ONDERWIJSVAK TECHNIEK BIJ
Zij studeerde af met grote onderscheiding
Zij schrijft me: “Ik mag mij sinds kort bachelor in het onderwijs: secundair onderwijs noemen, met als onderwijsvakken Nederlands en natuurwetenschappen. Alleen ben ik het studeren nog niet volledig beu. Om mijn kansen op de arbeidsmarkt te verhogen, doe ik er in een jaar tijd nog een derde onderwijsvak bij: techniek. Zo heb ik niet alleen een extra diploma op zak na dat jaartje, maar ook nog eens een ton aan leermomenten. Ik heb dit jaar tevens een opdracht van 6 uur aanvaard in het KA Pegasus, Oostende. Daar geef ik aan drie klassen techniek. Zo combineer ik studeren met werken, wat me goed afgaat!”