Niks mooiers in leven dan les te mogen geven…Dan weet je het gewis: sinds mensenheugenis, hoe onbetaalbaar wezenlijk een goede leraar is (Stijn De Paepe) . Tussen 1949 en 1953 was ANDRE SEVENANT, oud-ll. 1941 RNS BL’BGE voor mij zo’n goede leraar. Aan hem werd ik gisteren speciaal herinnerd, toen ik zijn oudste zoon Johan ontmoette, begroette. En ik dacht meteen ook aan mijn voetbalperiode bij SV Jabbeke.

Maar het vaakst denk ik aan André Sevenant. Hij was mijn onderwijzer in de Gemeenteschool Jabbeke tussen 1949 en 1953…ik kreeg dus les van hem in het eerste, tweede, derde en vierde leerjaar. Die VIER klassen zaten samen in één klaslokaal…in een witgekalkt en zwart geteerd lokaal met een even donker geschilderd bord, met groene lessenaars, echte schoolbanken, met een porseleinen inktpot met blauwe inkt voor kroontjespen, met een vaak door u, meester, zelf aangestoken steenkolenkachel, met zich door de klasruimte slingerende, de warmte lekker verspreidende metalen buis, met tinnen inhoudsmaten, met nog steeds tot en in mijn verbeelding sprekende gewijde en profane geschiedenisplaten, reliëf- en staatkundige kaarten. Na de speeltijd op de speelplaats met toen nog vier linden, met hoekjes voor kinderen die knikkerden – stekken met ‘marbels’ – en bikkelden met ‘pekkels’, met een schoolbel die u en meester Astaes zelf luidden, schoven de twee rijen door de gang, de uwe, rechts, uw klas in, waar u mij tegen 6 december 1949, de dag dat ik vijf werd, leerde lezen, terwijl u uw aangeboren talenten aanwendend en thuis grondig voorbereide methoden en structuren hanterend, de leerlingen uit het vierde moeilijke vraagstukken deed oplossen en aardrijkskunde van Europa aanleerde….

portret van A. Sevenant door zijn zoon Johan

O: ONDERWIJZER(ES)

Hij/zij, de meer wijze, maakt hem, haar, de minder wijze wijzer. Zij/hij zorgt voor het fundament in het onderwijs. Zij zorgen net als onderrichters voor ontwikkeling, die van de onderwijzer is bouwen met een innerlijke samenhang. Laat het woord niet wegkwijnen en verdrongen worden door het algemene woord leerkracht. De Rijksnormaalschool  vormde er honderden, in onze basisscholen zijn ze met dertig die er  geïnspireerd en bezielend lesgeven.

In 1941, oorlogstijd, werd André Sevenant in de RNS Blankenberge, op de plek waar nu het Maerlant-atheneum is, onderwijzer. Een klasgenoot was August Defevere, die in de Oefenschool onderwijzer werd en later vele jaren secretaris van RNS en RNS/KA. Toen werden ook A. Sevenants latere schoonbroer Wilfried Roels en de latere RNS/KA Bl’b-tekenleraar Raymond Leroy, overgrootvader van Maite Pineda Leroy (straks Maerlant-lle 5des) onderwijzer.

staande uiterst rechts: André Sevenant, zittend derde v.r. August Defevere

VOETBAL.: op het speelplein achter onze tuin,  naast de Gemeenteschool in de Jabbeekse Zandstraat leerde ik spelend voetballen, bij de scholieren (jongere ploegen waren er eind jaren ’50  niet bij SV Jabbeke) speelde ik en later als 17-jarige korte tijd bij de eerste ploeg, veel langer bij de reserven. De secretaris van de voetbalvereniging was diezelfde onderwijzer André Sevenant.

staand uiterst links: André Sevenant – gehurkt uiterst rechts: Jaak Coudeville
staande 2de v.r. meester Sevenant – gehurkt uiterst links: Jaak Coudeville