De dertiende-eeuwse, Damse en Brielse schrijver Jacob van Maerlant, naar wie het Blaznkenbergse atheneum is genoemd, schreef naast strofische gedichten en ridderromans ook eerder didactisch werk, religieus, historisch en biologisch, zoals DER NATUREN BLOEME, dat de CANON VAN DE NEDERLANDSTALIGE LITERATUUR een van de 50+1 mooiste literaire werken noemt.

Een proefje:

Het begin:

Jacob van Maerlant, die dit dichte,

Omme te sendene terer gichte (= gift)

Wille, dat men dit boec noeme

In Dietsche (Nederlands) Der naturen bloeme

Zevenduizend verzen bevat het boek. Geen andere schrijver had eerder zo’n overzicht van Gods schepping in de volkstaal voorgedaan. BLOEME is hier ‘het beste van iets’.

Een klein fragmentje over DE MEREL

Merula dats der maerlen name

Die sdopete singhet ende bequame,

Als die lentijn comen wille,

Want den winter swighet si stille

Merula is de naam van de merel, die mooi en lieflijk  zingt wanneer de lente komt, want tijdens de winter zwijgt ze.

1