Op de site van de WIENER FESTWOCHE lezen we in het Duits (hier vertaald):

“Met een ensemble, waarin Israëli’s en Palestijnen samen op de bühne staan, maakt de Vlaamse theatermaker en historicus Chokri Ben Chikha de verbinding tussen de oude Griekse tragedie en het onoplosbaar lijkende conflict nu in het Midden Oosten. DE PERZEN is  pakkend theater, dat geen gemakkelijke oplossingen biedt.”

Nog voor 7 oktober 2023 kreeg C. Ben Chikha  de vraag van NTGent Aeschylus’ tragedie ‘Perzen’  (het oudste ons bekende Griekse toneelstuk) te regisseren.

In januari 2024 is hij naar Israël en Palestina gegaan.

Een van zijn vragen was, is: in welke mate kunnen we parallellen leggen met het verleden? En welke soort parallellen kunnen we leggen.

Hij praatte in Tel Aviv met Moshe Zimmermann, professor geschiedenis  gespecialiseerd in de Duits-Joodse geschiedenis.

Hij had een gesprek met Rabbis For Human Rights. Met Dani Brodsky: een man van 25 jaar die de Palestijnen helpt met geweldloos verzet.

Hij ontmoette de zoon van Khaled Jarrar, een bijzondere kunstenaar die vroeger nog lijfwacht is geweest van Yasser Arafat (oud-PLO-leider, EWC).

Hij is naar het festivalterrein van 7 oktober gegaan…

In zijn inleiding in het Casino, al om 7.45u., gaf hij uitleg over EMPATHIE…zich invoelen in de ander, ook de vijand. In zijn nabespreking beantwoordde hij vragen van toeschouwers. De vragen gingen nauwelijks over de acteerprestaties, maar over geschiedenis en actualiteit, over oorlog en wat kan men doen om betrokkenheid te tonen bij het leed van zovele, op zovele plaatsen in de wereld.

Ik ben er bijna van overtuigd dat het publiek deze, niet alledaagse vorm van theatervoorstelling bijzonder heeft geapprecieerd. Ik zeker ook.

Bij het binnenkomen van de zaal kregen de mensen een folder met waardevolle gegevens:

Gisteren schhreef Chokri mij: “Ik ben inderdaad op de  Wiener Festwochen, zeer indrukwekkend. Nu begrijp ik dat het momenteel het  voornaamste festival is van Europa. We spelen de komende dagen in het Nederlands en Engels, maar er zijn wel Duitse boventitels. Ook mijn interview met de nationale radio zal in het Engels zijn. Ik had beter moeten opletten in je lessen Duits, alles wat je leert, heb je vroeg of laat nodig. Gelukkig versta ik wel een mondje Duits

En dit schreef Chokri Ben Chikha over Duits op school en andere plekken in zijn boek ZOO HUMAIN DE BLIJDE TERUGKEER VAN DE BARBAAR (2017) : “Duits lijkt erg op Vlaams, dat is geen toeval, collaboratie was hier een populaire sport, dacht ik toen. Ik had een zeer gepassioneerde leraar Duits, meneer Coudeville. Hij heeft er alles aan gedaan op sympathie voor die taal te creëren

. Dat is toen mislukt, sorry, moffen blijven moffen. Hoewel, de passionele ontmoeting met Erasmusstudente Claudia uit München in mijn studententijd heeft me alles doen herzien. Ze wees me erop dat het Duits al voor het nazisme bestond.’