Onmiddellijk na het middageten (rond half twee) verbleven de Cor-sicaanse en Belgische abituriënten anderhalf uur in de permanente tentoonstelling IN FLANDERS FIELDS, die belicht de aanloop tot WO1 belicht, de inval in België, de eerste maanden van de bewegingsoorlog, de vier jaar stellingenoorlog in d e Westhoek, de verwoesting van de oorlogsjaren, de naoorlogse periode en de voortdurende herdenking sindsdien.
In het museum staan vooral de verhalen van de tijdgenoten, die de oorlog te velde meemaakten, centraal. Stemmen en gezichten van echte mensen maken de oorlog tastbaar en persoonlijk in dit museum. Mannen, vrouwen en kinderen, burgers en soldaten, schrijvers en kunstenaars confronteren de bezoeker met hun oorlog.
Belangrijk in de permanente tentoonstelling is inclusiviteit: getuigenissen van beide kanten van het front passeren de revue. Ook rond de multiculturele troepen die in België kwamen strijden en werken deed het museum heel wat wetenschappelijk onderzoek.
Na het bezoek aan IN FLANDERS FIELDS brachten de Porto Vecchiaanse en Blankenbergse lln. een bezoekje aan de Britse begraafplaats YPRES RESERVOIR CEMETERY, net buiten het Ieperse stadscentrum
Er liggen nu 2.614 doden waaronder 2.273 Britten (waarvan 948 niet geïdentificeerde), 143 Australiërs (waarvan 22 niet geïdentificeerde), 155 Canadezen (waarvan 49 niet geïdentificeerde), 2 Indiërs, 28 Nieuw-Zeelanders (waarvan 10 niet geïdentificeerde), 12 Zuid-Afrikanen (waarvan 5 niet geïdentificeerde) en 1 onbekende Duitser.
En dan de bus op en naar de Franse soldatenbegraafplaats SAINT CHARLES DE POTYZE (grondgebied Ieper)
Deze begraafplaats is één van de twee Franse militaire begraafplaatsen in de Westhoek. Meteen is het ook de grootste Franse militaire begraafplaats van Vlaanderen. De begraafplaats werd pas na de eerste wereldoorlog ingehuldigd. De meeste bijgezette oorlogsslachtoffers stierven tijdens de belangrijke Franse aanwezigheid tussen oktober 1914 en april 1915. Ze werd ingehuldigd op 20 oktober 1922. Vermoedelijk liggen hier 4.171 Franse militaire begraven:
- 3.547 doden in individuele, dubbele en collectieve graven
- 609 doden in een ‘Ossuaire’
- 15 recente graven met stoffelijke overschotten die door de ‘diggers’ gevonden werden tijdens hun werk op de Ieperse industriezone langsheen het kanaal Ieper-IJzer.
- Misschien zijn er ook Corsicaanse soldaten.
- De Fransen gebruikten het schooldomein daar als medische hulppost, “Poste de secours de Saint-Charles de Potyze”. Soldaten die overleden, werden begraven in een aangrenzende tuin. Tijdens de oorlog werden de school en de begraafplaats echter voor een groot stuk vernield. Aanvankelijk werden gesneuvelden in massagraven begraven, maar al gauw legde men individuele graven aan, zoals ook vastgelegd in een Franse wet van eind december 1915. Vanaf 1919 werd de begraafplaats hersteld en uitgebreid met graven uit de omliggende slagvelden. Vanaf 1920 konden Franse gesneuvelden ook gerepatrieerd worden. Veel onbekende doden kwamen in massagraven terecht, o.a. op de Kemmelberg.
