Hier een gedicht van Stijn De Paepe, moderne rederijker, dagversschrijver in De Morgen:, van wie sedert een drietal dagen geen DAGVERS verschijnt, wellicht wegens zijn ziekte (kanker)
JE VIEL ME OP
IK VIEL OP JOU
IK NAM JE MEE
jIJ NAM ME IN
JE BLEEF ME BIJ
IK BLEEF BIJ JOU
IK ZON OP JOU
ALLES KREEG ZIN
Gelukkig is de single
met zijn monopolie
op een avond vroeg naar bed
na een blikje ravioli.
Zie je ik hou van je,
ik vin je zo lief en zo licht –
je ogen zijn zo vol licht,
ik hou van je, ik hou van je.
En je neus en je mond en je haar
en je ogen en je hals waar
je kraagje zit en je oor
met je haar er voor.
Zie je ik wou graag zijn
jou, maar het kan niet zijn,
het licht is om je, je bent
nu toch wat je eenmaal bent.
O ja, ik hou van je,
ik hou zo vrees’lijk van je,
ik wou het helemaal zeggen –
Maar ik kan het toch niet zeggen.
Bloemen symboliseren vaak…een rode roos is een uiting voor liefde, maar:
- Rode roos – liefde
- Witte roos – zuiverheid, onschuld
- Oranje roos – passionele liefde
- Witte en rode roos samen – eenheid, verbondenheid
- Witte rozen in de knop – ‘Je bent te jong voor de liefde’
- Boerenwormkruid – ‘Ik verklaar je de oorlog’
De VALENTIJN over wie het gaat is een heilige, was een bisschop in Italië, 3de eeuw, die werd onthoofd omwille van zijn christelijk geloof. Hij had soldaten in de echt verbonden, wat volgens de Romeinse keizer niet geoorloofd was, of hij had een christelijk meisje laten trouwen met een heidense soldaat, omdat hij liefde blijkbaar bij hen belangrijker vond dan geloof.