Brian Vandenbussche is de vader van Arno, leerling 1ste j. Maerlant-ath. en de echtgenoot van Loes Coudeville, oud-leerlinge (1997) en tot vorig schooljaar lerares Nederlands Maerlant-ath.

Toen hij vorige week met Cercle Brugge op stage was in La Manga (Spanje) was SC Heerenveen daar ook, de ploeg waar hij tussen 2004 en 2014 doelman was. Anne Roel Van der Meer, journalist van de Friese +Leeuwarder Courant had hem opgemerkt en vroeg hem een interview.

Hier is het:
Brian Vandenbussche: nog altijd lol onder de lat
- Brian Vandenbussche (37) moet bij Cercle Brugge meer rust inbouwen dan voorheen bij SC Heerenveen. Maar van keepen heeft hij nog altijd niet genoeg.
- Vorige week in La Manga liep Brian Vandenbussche de pianobar van hotel Principe Felipe binnen. Hij wist dat zich daar sponsors van SC Heerenveen hadden verzameld voor een gezellige avond. De voormalige doelman van Heerenveen werd meteen in de armen gesloten. ,,De mensen waren blij om mij te zien en praatten over vroeger”, zegt hij. ,,Sommigen wilden op de foto. Het was erg leuk moet ik zeggen.”
· Alles geven met af en toe een rustdag
- Om elf uur ’s avonds vertrok Vandenbussche weer richting zijn appartement, even verderop. Zo had hij dat afgesproken met coach Laurent Guyot van Cercle Brugge, zijn huidige club. Was het iets later geworden, dan had niemand daar trouwens een probleem van gemaakt. Straf wegens te laat komen? ,,Dat is gedaan hè”, zegt de doelman. ,,De trainer voelt dat goed aan, ik ben 37 jaar.”
- Over het arbeidsethos van Vandenbussche heeft niemand iets te klagen bij Cercle. ,,Ik geef alles op trainingen. Mijn collega’s zijn 24 en 25 jaar. Die gaan elke keer volle bak. En ik doe mee. Af en toe heb ik een dag nodig dat er rust wordt ingebouwd. De keeperstrainer, Dany Verlinden, accepteert dat. Hij is fantastisch. Vroeger keek ik tegen hem op. Hij was de eerste keeper van Club Brugge toen ik daar in de jeugd speelde. Mooi dat ik nog met hem mag werken. Hij heeft zat ervaring.”
- De Vlaming, tussen 2004 en 2014 doelman bij Heerenveen, heeft nog altijd lol in zijn vak, ook al is hij bij Cercle geen eerste keus en moet hij zijn voldoening uit wedstrijden in het tweede en de trainingen halen.
- Dat lukt. ,,Bij mijn vorige club AA Gent had ik een fantastische tijd. We werden kampioen en haalden de Champions League. Na drie jaar was het klaar, je voelde dat het minder werd. Toen kwam Cercle. Ik dacht: waarom ook niet? Het is 15 kilometer van mijn huis in Blankenberge en op het veld staan is het mooiste wat er is. Ik wil genieten van iedere dag.”
· Zomaar voorbij
- Hij zegt dat laatste met nadruk. Het leven, zegt Vandenbussche, kan immers zomaar voorbij zijn. Hij vertelt over Kenny Lalande, assistent-fysiektrainer van Cercle, die eind 2018 op 23-jarige leeftijd plotseling in zijn slaap overleed.
- ,,Hij was net afgestudeerd en kreeg bij ons de kans. Hij was een vrolijke gast. We hebben in La Manga als groep nog over zijn overlijden gesproken. Jongens hadden daar behoefte aan. De trainers zijn met een paar andere mensen van Cercle naar de begrafenis geweest. Ze kwamen een dag later naar Spanje. Choquerend dat iemand die zo jong is zomaar weg kan zijn.”
- Onder trieste omstandigheden bereidde Cercle zich dus voor op de tweede seizoenshelft, die zaterdag begint met een uitwedstrijd tegen Waasland-Beveren. Vorig seizoen promoveerden Vandenbussche en zijn teamgenoten naar de eerste klasse. Ook toen speelde hij weinig. Dit seizoen is lijfsbehoud het doel. ,,Daarvoor moeten we ongeveer 30 punten halen. We hebben er nu al 25, dus we gaan ons redden. Voor de supporters is dat heel belangrijk.”
- Cercle had in het verleden financiële problemen, maar die zijn voorbij. AS Monaco werd twee jaar geleden eigenaar van de tweede club van Brugge. ,,Je merkt het aan alles”, zegt Vandenbussche. ,,Meer dan de helft van de spelers is van Monaco en alles is tot in de puntjes geregeld: het eten, het trainingsveld, de medische begeleiding. Alles wordt gedaan om het de spelers naar de zin te maken.”
· Schakelen
- ,,Cercle is de club van de stad, al spreken de supporters liever van ‘de Vereniging’”, vervolgt Vandenbussche. ,,Club is immers de rivaal. Ik moest er wel even aan wennen dat er bij onze thuiswedstrijden maar 5.000 of 6.000 mensen in het stadion zitten, terwijl er 29.000 in kunnen. Bij Heerenveen en ook bij Gent was ik volle tribunes gewend.”
- Dat het Abe Lenstra-stadion tegenwoordig ook lang niet meer vol zit, is bekend bij Vandenbussche. ,,Dat vind ik echt heel erg jammer. Heerenveen is nog altijd heel speciaal voor me.” Twee jaar geleden zei hij al eens dat hij na het beëindigen van zijn keepersloopbaan graag zou terugkeren bij Heerenveen, in wat voor functie dan ook. ,,Maar dan moet er wel iets voor me zijn.” Zo denkt hij er nog steeds over.
- ,,Als ik dit seizoen uit doe, ben ik bijna 38. Ik bekijk nu per jaar of ik nog wil doorgaan, luister naar mijn lichaam. Soms praten mijn vrouw Loes en ik over een terugkeer, ik ga daar niet over liegen. Het leven in Heerenveen was voor Loes, onze zoon Arno en mij echt geweldig.”


