Kunstcriticus Eric Min schrijft: “Voor Masereel begint het leven in zwart-wit op een grijze juli-ochtend in 1899. Plaats van de handeling is Villa St. Christophe, een herenhuis op de zeedijk in Blankenberge naast het al even chique Hôtel de Venise. In de villa woont zijn vader, rentenier, met zijn bijna twintig jaar jongere tweede echtgenote. Het is goed te toeven in Blankenberge-Bains, daar op de strandpromenade die als allereerste in Europa met elektrische lampen wordt verlicht. De jonge dichters Emile Verhaeren en Georges Rodenbach schrijven er impressionistische verhaaltjes voor La Plage de Blankenberghe, een krantje dat in het zomerseizoen verschijnt…De zee is voor de kleuter Frans Masereel het eerste spektakel dat hij te zien krijgt”¦
In 2009 was er in Blankenberge ook een grote Masereel-tentoonstelling: MASEREEL EN DE ZEE (oud-ll. Alain De Reese was een van de samenstellers), die leerlingen en leerkrachten van het Maerlant-atheneum toen bezochten.
Foto’s: twee van de tentoonstelling in 2009, de andere: een zelfportret uit 1909 (potlood op papier), schilderijen door Masereel van zijn vader en moeder. De prentbriefkaart waarop Masereels geboortehuis staat (en wie weet de ouders van de belangrijkste 20ste-eeuwse graficus en houtsnijder) kregen we van het echtpaar Cis Kennis en Alberta Van Asbroeck. Dank hiervoor. Het Hôtel de Venise bevond zich op de hoek van de Leopoldhelling en de Zeedijk
