John Van Gompel is als dierenarts verbonden aan het opvangcentrum Sea Life in Blankenberge. Hij is ook nauw betrokken bij GROENWAECKE, DE FONTEINTJES en NATUURPUNT. Hij is de vader van drie oud-leerlingen: Wouter (1995), Roel (2000), Lieven (2001).

Ze staan hier op klasfoto’s: Wouter op die links boven, Roel op die eronder, Lieven op die midden rechts.
Er is ook een foto met John Van Gompel op een talkshow op school met Guido Depraetere – eind jaren ’80.

In DE STANDAARD van vandaag heeft hij het uitgebreid over het lijden van zeehonden door de verstoring van hun milieu door de mens.
Zo waren de pups die zondag werden opgehaald door het reddingsteam van Sea Life, erg jong en niet in goede conditie: een mannetje van ongeveer elf kilo dat aanspoelde in Koksijde, had koorts, een snede in de tong, een oorontsteking en een ontstoken flipper.
Een vrouwelijk jong dat ongeveer gelijktijdig aanspoelde in Duinbergen, was uitgedroogd, had koorts en last van wondjes. Met haar negen kilo is ze de kleinste pup ooit in het opvangcentrum.
Van Gompel: ‘De zeehondenpopulatie lijdt onder de milieuvervuiling. Collega’s uit Zeeland, de Duitse Waddeneilanden en Engeland melden hetzelfde fenomeen: de moeders hebben niet genoeg melk, waardoor de jongen verzwakken en vatbaarder worden voor infecties.’
‘Een andere oorzaak is de toenemende verstoring van hun natuurlijke milieu door de mens: jonge pups worden één of twee maal per etmaal gevoed op een zandbank en zwemmen de zee in bij hoog water. De moeder volgt haar jong altijd. Tenzij er te veel bootjes of zwemmers in de buurt zijn die hun milieu verstoren. Dan kan de moeder haar jong kwijtraken. Bij de Somme waken vrijwilligers erover dat vissers en toeristen niet te dichtbij komen. In de Westerschelde is het verboden om aan te leggen op de zandbanken waar de dieren broeden, maar veel bootjes doen het toch …