

In DE VLAAMSE CANON. EEN AANZET TOT is er bij elk artikeltje een flinke dosis humor aanwezig. Bij GULDENSPORENSLAG ook.

Zij schrijven: “toen Hendrik Conscience in 1838 de nagedachtenis van de haast vergeten veldslag nieuw leven inblies met zijn historische roman DE LEEUW VAN VLAANDEREN, bracht hij de saaie oorspronkelijke feodale en sociaaleconomische motieven op smaak met een sausje van negentiende-eeuws nationalisme. In de beste traditie beschreef hij het robbertje vechten op de Groeningekouter als het hoogtepunt van de epische strijd onzer voorvaderen tegen de vermaledijde Franse onderdrukker.”

EN
Tegenwoordig vieren we de slag der Gulden Sporen in heel Vlaanderen, van Veurne tot Voeren. Daardoor zijn de Limburgers nu ook welkom op het feestje waar ze oorspronkelijk niet voor waren uitgenodigd…”
Luttele weken geleden verscheen een biografie over HENDRIK CONSCIENCE: VOOR MOEDERTAAL EN VADERLAND (Johan Vanhecke). In 500 blz. beschrijft Vanhecke, feiten opsommend, het leven en het werk van de 19de-eeuwse schrijver, pleiter voor België, pleitend voor de waardering van het Vlaams (dus niet het Nederlands zoals J. B. David en J.F. Willems) in België.

Robert Boterberge, die tal van boeken en artikels over Blankenberge (en omgeving) schreef, publiceerde IN 1963 ook HENDRIK CONSCIENCE EN BLANKENBERGE, waarin hij het heeft over diens voorkeur voor de badstad.
Zijn dochter Maria schrijft: “Ten jare 1868 vereischte de wankelbare gezondheid mijner goede moeder eene verandering van lucht. Mijn vader koos tot verblijfplaats Blankenberghe…”
Zelf schrijft Conscience die in 1875 in Blankenberge verblijft: ”Nu koester ik de hoop dat de zeelucht en de baden, zoo aanhoudend genoten, mij geheel of gedeeltelijk van mijne zenuwziekte zullen verlossen.”
In 1879 schrijft hij in een brief uit Biarritz: “Het is een badplaats aan zee, maar zij is het tiende paart van Blankenberge niet waard”!
In Blankenberge staat op het pleintje ten westen van de Grote Markt het Conscience-monument uit 1912 (100 jaar na zijn geboorte) Aannemer M. Dumont schonk het. Kunstschilder Edward van Ryswyck ontwierp het. Gustaaf Pickery, Brugs beeldhouwer, maakte het vergulde medaillon met Conscience erop, en de lezende vissersfiguur in witte steen. Het opschrift luidt: “Hij leerde zijn volk lezen” de lezende vissersfiguur, geïnspireerd door Bella Stock, een roman van Conscience.

Robert Boterberge werd geboren in 1940 in Zuienkerke. Hij werd licentiaat geschiedenis aan de RUG in 1962. Hij werd in dat jaar leraar geschiedenis in het Sint-Pieterscollege en bleef het tot zijn pensionering. Neem maar eens een kijkje in de stadsbibliotheek, 3de verdieping, waar zijn werken staan.


In De Panne hoort hij van een vriend, visser Pierre Smagge een verhaal dat aanleiding is om BELLA STOCK, roman over de visserij, te schrijven. Een jonge Franse edelman vlucht tijdens de Franse Revolutie uit zijn land en wordt gered door een vissersmeisje uit De Panne