In ONDER DE TOONBANK over vier eeuwen porno schrijft Onno Blom in 2018:

In 1964 verscheen Ik Jan Cremer, waarin de hoofdpersoon, type ruwe bolster blanke pit, rechtuit verslag doet van zijn erotische schelmenstreken. De jonge Cremer kijkt zijn ogen uit en komt woorden tekort in zijn beschrijvingen van vrouwen, hun benen, billen en – vooral – hun borsten: ‘Als ze haar b.h. losknoopte golfde het roze vlees eruit. Ze had borsten als vulkanen, ze hingen tot haar navel. Wat een vleesmassa! Haar tepels waren knalrood: al haar bloed vloeide in die punten die ook weer vulkanen werden.