Tom Daneels is leraar aardrijkskunde en Egnels in de Maerlant-Middenschool.
De Maerlant-Middenschoollerarenfoto is van 2004… met v.l.n.r.: ?, Shirley Adam, Tom Daneels, Regine reubens, Ann Scarbel, ?, Gilbert Marmenout
Hij schrijft:
“Ik zit een beetje verveeld, want zoals Stijn Meuris al vol frustratie uitriep : wat is kunst? Ik heb vele kunstwerken die elk in hun genre voor mij toppers zijn. Op filmgebied bijvoorbeeld is dat de Dekalog van Kieslowski, een mooier magnum epos kan ik me moeilijk voorstellen. Op muzikaal gebied blijft voor mij Les Claypool een voorbeeld van de versmelting van stijlen begin jaren negentig, een eclectische mengelmoes van punk, funk, metal overgoten met een zappasausje en teksten die kafkaiaans aandoen. Ik kan voor mij persoonlijk ook British Steel van Judas Priest ook wel op het hoogste schavot plaatsen als de eerste plaat die volledig heavy metal genoemd mocht worden.
Wat schilderkunst betreft vind ik het monumentale América Tropical van David Alfaro Siqueiros prachtig. Het werk werd destijds zowel op bewondering als op totaal onbegrip ontvangen omdat het (toen al 1932) het Amerikaanse imperialisme aan de kaak stelde. Het werd volledig verwijderd (overplaasterd met witte kalk) en werd gered na de herontdekking (de witte plaaster die het bedekte begon af te brokkelen (1974) en zo kon men het werk opnieuw zien) door het Gettymuseum dat deze prachtige muurschildering sindsdien aan het restaureren is. Ik heb het geluk gehad het te kunnen zien in Los Angeles. Centraal staat de gekruisigde Christusfiguur, in dit geval een Indiaanse landbouwer die met beide voeten en handen wordt vastgeketend aan een soort dubbel kruis waarbovenop de Amerikaanse Arend staat te grijnzen. In de hoek staan twee Latijns-Amerikaanse ‘revolutionairen'(een Peruaan en een Mexicaan) klaar om zich te verdedigen. Op de achtergrond staat een Mayatempel compleet overwoekerd (symbool van vergane glorie)
Ik heb zowel foto’s van het origineel als een foto van het digitaal herwerkte stuk, zo moet het er uit gaan zien. Hieronder een fragment uit het Nederlandstalige lemma van Wikipedia over de kunstenaar; het werk heet in het Nederlands “Het tropische Amerika onderdrukt en vernield door de imperialisten”
David Alfaro Siqueiros was een Mexicaans beeldend kunstenaar.
Reeds op jonge leeftijd voelt Siqueiros zich tot de politiek aangetrokken en in 1911 raakt hij dan ook voor het eerst verwikkeld in een studentenstaking. Via Madrid komt hij in Parijs terecht waar hij Diego Rivera ontmoet. Hij bewondert op dat ogenblik het werk van Paul Cézanne.
In 1922 keert hij terug naar Mexico en sticht er de Liga van Schilders, Beeldhouwers en Ambachtslui. Ingevolge een meningsverschil tussen Vasconcelas en de president Obregon wordt hij met anderen ontheven van zijn positie als muralist (1923). Omwille van zijn deelname aan een 1 mei manifestatie wordt hij uit de communistische partij gestoten en veroordeeld tot twee jaar cel. Tijdens die gevangenschap begint hij weer te schilderen en in 1932 trekt hij naar Los Angeles, waar hij lesgeeft aan de Chouvinard School of Arts. Zijn schildering “Het tropische Amerika onderdrukt en vernield door de imperialisten” lokt zulke heftige reacties uit dat deportatie hem boven het hoofd hangt. Eerst vertrekt hij naar Zuid-Amerika en later naar New York waar hij met andere Stalinisten Rivera’s pro-Trotski houding bekritiseert. Hijzelf beschouwt Trotski als een contra-revolutionair en een verrader.
Ondertussen experimenteert hij met nieuwe technieken, materialen en werktuigen. Jackson Pollock werkt met hem samen in The Siqueiros Experimental Workshop: a laboratory of modern techniques in art. Het gebruik van verfpistool, fotografie, projectie, kunstharsen en sneldrogende bindmiddelen, celotex, masoniet, aluminium glasvezel en asbest vinden hun ingang.
Op 25 mei 1940 wordt hij door de Spaanse autoriteiten belast met de moord op Trotski. De aanslag mislukt en door de tussenkomst van de latere Nobelprijswinnaar Pablo Neruda kan hij naar Chili vertrekken, waar hij in het zuidelijke Chillan de muurschildering “Dood aan de indringer” realiseert. Later realiseert hij in Havana nog twee muurschilderingen, maar het is pas in 1944, als hij terug in Mexico is, dat hij toestemming krijgt om weer muurschilderingen te vervaardigen in openbare gebouwen. De beweging van muralisten is dan echter al op haar retour.
Voor de Chrysler-fabriek Automex in Mexico verlegt hij definitief de grenzen van de muurschildering door toevoeging van beeldhouwwerk, glasmozaïek en tegels. Deze techniek noemt hij Escultopintera.
Zijn bijdrage aan de schilderkunst situeert zich dus ook op het vlak van het gebruik van moderne technieken en chemie.