In 1950 verscheen van E.H. Gombrich het ‘oerwerk’ uit de kunstgeschiedschrijving (van prehistorische kunst tot impressionisten), een soort canon. GEEN vrouw/kunstenares werd erin vermeld. Pas in de 16de editie werd een vrouw toegevoegd: Käthe Kollwitz. Kende hij Artemisia Gentileschi, Frida Kahlo, Morisot niet?
In DS2 van 11 aug. 2026 kan men van Marie Van Loon het artikel KUNST HEEFT HEEL LANG GEWELD TEGEN VROUWEN VERHEERLIJKT.
In dit artikel las ik over dat ‘oerwerk’, maar ook over THE STORY OF ART WITHOUT MEN (2022) van Katy Hessel, met wie er een interview is. Er staat ook een foto in van een zelfportret van Käthe Kollwitz. Op talrijke WO1-schoolreizen zagen, bewonderden leerlingen van de beide GO-basisscholen (6de lj.) en van het Maerlant-atheneum Kollwitz’ beeldhouwwerk HET TREURENDE OUDERPAAR op de begraafplaats met Duitse soldaten in Vladslo, dicht bij de plek waar haar zoon Peter, als 18-jarige soldaat, in Flanders Fields gestorven begraven ligt.
Tijdens de Berlijnschoolreis in 2014 bezochten Maerlant-lln. het K. Kollwitz-museum in de Duitse hoofdstad. Tijdens bijna alle Berlijnreizen zagen ze de piëta van K. Kollwitz in de Neue Wache, langs Unter den Linden: een treurende moeder met zoon in de armen.
Jaak Coudeville, oud-leraar Nederlands/Duits in het Maerl.-Ath. gaf in Vladslo vaak een beetje uitleg over de begraafplaats, die een tuin van de eeuwigheid is, over de 25.644 jongens die er in graven van twintig zijn begraven, over Peter Kollwitz vooral die in de buurt op 18-jarige leeftijd doodgeschoten werd. Over Karl Kollwitz, zijn vader, dokter voor de armen in Berlijn had hij het en natuurlijk ook over Käthe Kollwitz, Peters moeder, een grote kunstenares, die eerst niet zo gekant was tegen de vrijwillige indiensttreding van haar zoon, die voor het vaderland wou strijden, maar later hevige tegenstandster van oorlogsgeweld werd en die het indrukwekkende beeldenpaar TREUREND OUDERPAAR maakte, dat achttien jaar na Peters dood tot stand kwam.
Een oud-leerling (1948, denk ik) van de Blankenbergse Rijksnormaalschool, RAF SEYS, schreef een boekje over de kunstenares en het beeld: KÃTHE KOLLWITZ IN VLAANDEREN..
