De carnavalperiode eindigt met vastenavond, de dinsdagavond voor Aswoensdag, de dag waarop de Vastentijd begint. Op Aswoensdag laten (lieten) rooms-katholieken en sommige protestanten zich in de kerk een askruisje zetten. De priester spreekt dan de bijbelse (Genesis 3,19) woorden: “In het zweet van uw aanschijn zult ge uw brood eten, totdat ge terugkeert tot de grond, waaruit ge gekomen zijt, want ge zijt stof, en tot stof keert ge terug.“

In het Nederlands dagblad TROUW (13/02/2002) lees ik: De gereformeerde Keizersgrachtkerk in Amsterdam viert dit jaar voor de tweede keer een ‘asritueel’. De deelnemers kunnen palmtakjes meenemen om te verbranden maar ook briefjes met zelfgeschreven teksten, aldus de aankondiging in het kerkblad. Aanwezigen zullen elkaar een askruisje op het voorhoofd zetten met de woorden ‘teken van nieuw leven’.

Op het kalenderblad van de Druivelaar van vandaag  lees ik naast het woord ‘boete’ ook ‘versterving’ Ik vermoed dat velen dit woord niet meer kennen, o.a. doordat het fenomeen nauwelijks nog bestaat: VERSTERVING: zich opzettelijk onthouden van aardse genoegens

Het woord VERSTERVING lees ik in een citaat van dichter/romancier Johan Daisne

Zinnen dat is leven, en ziel versterving. De kunst dient om beide te verenigen.