De Abele Spelen zijn 14de-eeuwse toneelstukken. ABEL betekent ‘bekwaam, bedreven’ en is zowat tegengesteld aan het in boertige sotternieën, lustige toneelstukken. We zien natuurlijk verwantschap met het Engelse ‘able’
In VANDEN WINTER ENDE VANDEN ZOMER gaat het om de strijd tussen zomer en winter; het personage Clappaert (=praatjesmaker) wil aantonen hoe voordelig de winter is…het is zo koud, dat twee geliefden moedernaakt in bed dicht bij elkaar gaan liggen en het minnespel gaan spelen…
Die nacht sijn cout ende daer toe lanc (de nachten zijn koud en daarenboven lang)
Die coude doetse crupen bi een (de koude doet ze bij elkaar kruipen)…
Daerse mijn here winter toe dwinct (waartoe heer Winter hen dwingt)
Ende al sulc vroude te gader brinct (en al zulke vreugde brengt hen samen)
Dat si der minnen spel gaen spelen (dat ze het liefdesspel gaan spelen)
Vorige nacht schakelden we over van zomertijd op wintertijd. Toen Belgiëin 1977 de zomertijd invoerde, was het voornaamste doel energiebesparing: door de uren met zonlicht meer te laten samenvallen met het leefpatroon van de mensen, hoopte de overheid energie te besparen. Tegenstanders wijzen dan weer op de verstoring van het bioritme.