1ste eeuwse Romeinse geschiedschrijver Tacitus noemde de Noordzee-Germaanse kustvolkeren ‘INGVAEONES’. Hun taal vertoont charmante overeenkomsten.
Die kustvolkeren aan de Engelse, Nederlandse, Vlaamse kust gebruik(t)en
- Pit, dinne en rik (AN put, dun, rug)… met een ‘i’ dus, net als in het Engels…pit, thin, ridge
- Meer meervoudsvormen die op -s eindigen in bijvoorbeeld het West-Vlaams : trings, keuns, kinders en ook wel kleers
Nog een mooi voorbeeld van een ingveonisme:
voor MOND een woordvorm zonder ‘N’. In het Engels luidt die vorm ‘MOUTH’. We vinden die ook in plaatsnamen voor plekken die aan een riviermonding liggen…PORTSMOUTH (er bestaat een oude Nederlands vorm ‘Portsmuiden!), BOURNEMOUTH.
Aan de, of in de buurt van de Vlaamse, Zeeuwse, Hollandse kust treffen we die n-loze vorm ook aan in DIKSMUIDE, SINT-ANNA-TER MUIDEN, ARNEMUIDEN, IJMUIDEN…
Op Knoks grondgebied, net bij de grens met Nederland (Sluis, Sint-Anna-ter-Muiden) is er zelfs een restaurant dat TER MUDE heet.
