Ignaas Devisch, hoogleraar UGent, schrijft in de Standaard een column met een metaforische titel: NAVALNY IS DE ANTIGONE VAN DEZE TIJD. Taal- en andere Maerlant-leerkrachten hebben hier meer dan een TUSSENDOORTJE aan.

Antigone is de dochter van Oidipoes, de zuster van Ismene, Eteocles en Polynices. Beide broers strijden tegen elkaar om het koningschap van Thebe en sterven. Creon wordt koning. Eteocles is de ‘goede’, Polynices de ‘slechte’ en mag niet begraven worden. Antigone weet dit, weet dat ze zal moeten sterven als ze haar broer Polynices begraaft, maar doet het toch: hij verdient een waardige begrafenis. Maar haar dood is niet echt haar dood: ze zal blijven voortleven en schitteren. De fysieke dood is er niet tegen opgewassen.

We kennen dit verhaal vooral uit Sophocles’ toneelstuk ANTIGONE (Sophocles, Griekse toneelschrijver uit de 5de e. v. C.)

En zo zal het ook geschieden met NAVALNY. Zijn naam valt niet uit te wissen.

Ignaas Devisch is hoogleraar medische filosofie UGent

En ik denk aan de lessen Grieks in het KA Brugge en de lectuur van fragmenten uit Sophocles’ANTIGONE’ en aan de lessen Frans en de lectuur van Jean Anouilhs ‘Antigone’ in 1960.