In je eigen tuin vertoeven en er al heel wat kleuren van bloemen en lucht waarnemen en er een lentegevoel bij krijgen, een goed humeur dat ook de Maerlant-leerlingen een zekere hunkering naar hun school doet krijgen…
Misschien dragen ook het Mörike-gedicht en de vertalingen ervan hiertoe bij.
EDUARD MÖRIKE was een 19de*eeuwse Duitse dichter, behorend tot de romantiek. Vele Duitsers, ook scholieren kennen dit gedicht.
Er ist´s (1829)
Frühling lässt sein blaues Band
Wieder flattern durch die Lüfte;
Süße, wohlbekannte Düfte
Streifen ahnungsvoll das Land.
Veilchen träumen schon,
Wollen balde kommen.
Horch, von fern ein leiser Harfenton!
Frühling, ja du bist´s!
Dich hab ich vernommen!
Lente laat haar blauwe band
Weer fladderen door de luchten
Zoete, welbekende geuren
Zwerven intuïtief door het land
Viooltjes dromen wel,
Hunkeren om straks te komen.
Hoor, van verre een harpenspel!
Lente, ja, je bent het
Jou heb ik waargenomen
Zij is het echt
De lente verft met zachte hand
De luchten in een blauwe kleur;
Een zoete welbekende geur
Streelt al verwachtingsvol het land.
Viooltjes zijn al aan het dromen.
Ze willen snel tevoorschijn komen
Hoor van een harp de zachte tonen!
O lente, ja je bent het echt!
Ik voel het dat je bent gekomen!
Vertaling Ilja Leonard Pfeijffer