
In DS van 19 augustus gaat het over de tijdelijke heropening van de Stationshal, die mooie ruimte met loketten en met de 18m lange muurschildering “Mijn landeken ten eere” van René De Pauw, een Brussels schilder met Brugse roots. Hopelijk beslissen NMBS en stadsbestuur deze ruimte toegankelijk te houden voor het publiek. DE MORGEN van 22 aug. wijdt er ook een heel artikel aan: VERBORGEN PAREL IN OUDE STATIONSHAL
Dit is het derde station in Brugge. Het eerste kwam er in 1838, het was neoclassicistisch. Het werd afgebroken en heropgebouwd in Ronse, waar het nog altijd staat. Het tweede, waarover vrij uitgebreid wordt geschreven in 1900 in PROMENADES DANS BRUGES (K. De Flou) was neogotisch en verdween in 1948.

Het nieuwe, van 1939, kwam er buiten het stadscentrum, in interbellumstijl, zoals het vorige in Blankenberge
En dit lees ik in PROMENADES DANS BRUGES van Karel Du Flou, historicus, archivaris en toponymist: La gare de Bruges, élevée sur l’ancien emplacement d’un bâtiment de station sans aspect, a été construite de 1879 à 1886, dans dun style qui imite imparfaitement celui qui est propre à la ville.






