Valérie Van Huele is de dochter van Vic Van Huele – hij was kort leraar aardrijkskunde in het Maerlant en is oud-ll. van de RMS en van Marie-Claire Vanden Berghe, oud-lle 1969. Haar zus is oud-lle Soizik Van Huele, oud-lle 2001.

Haar grootvader, Robert Van Huele, was vele jaren econoom in de Rijksnormaalschool Blankenberge, waar hij onderwijzer was geworden (1936)

Valerie Van Huele werkte als landmeter en planningengineer bijna 20 jaar voor DEME (Dredging, Environmental and Marine Engineering NV), een wereldwijd actieve, in 1991 opgerichte, internationale groep van bedrijven die zich specialiseren op het vlak van baggeren, landwinning, haveninfrastructuur, offshore services voor olie- en gasindustrie, windenergie, sanering etc. 

Zij schreef me eerder:

Ik leefde zowat 20 jaar met mijn valies in mijn hand. Mijn man en ik woonden achtereenvolgens in Doha (Qatar), Dubai (VAE) en Penang (Maleisië), maar voor mijn werk was ik telkens 2 maanden weg van huis, waarna 1 maand vakantie volgde. Mijn werk bracht me in (bijna) alle uithoeken van de wereld (van Afrika tot in Amerika), maar corona veranderde veel: voortdurend wijzigende regels maakten reizen niet evident (in Maleisië, waar we toen woonden, bleven de grenzen gesloten tot mei 2022) en wekenlange hotelquarantaines werden de norm. Hier hadden wij geen zin meer in, waardoor we besloten ons weer in België te settelen. Beroepshalve was ik ook wel eens toe aan een nieuwe uitdaging. De keuze werd lesgeven: ‘Nederlands aan anderstaligen’ in het volwassenenonderwijs. Gezien mijn achtergrond kon ik me wel inleven in een situatie waarin je in een land aankomt, niets of niemand kent en de taal ook niet spreekt. Het lesgeven beviel me enorm, waardoor ik besloot, als zij-instromer, de verkorte educatieve bachelor opleiding HOWEST te volgen. Ik deed mijn stageaanvraag bij het Maerlant- atheneum en ben heel blij dat ik van de directie de kans kreeg om in mijn oude school  te hospiteren. Ik geef nu aardrijkskundeles in een klas waar ik 30 jaar geleden zelf op de banken zat als leerling bij mijn aardrijkskundeleraar (mijnheer Praet). 

STEF DEBUSSCHERE, lic. Romaanse filologie, gaf in 1979-1980 les in KA Bl’berge en het jaar erop in de RNS Bl’b.. Van 1983 tot 1987 was hij corrector van het weekblad Le Vif. In de periode ’88 tot ’95 was hij deeltijds parlementair medewerker en deeltijds leraar Frans, ook nog even in het Maerlant-atheneum, maar hoofdzakelijk in het avondonderwijs (Knokke, Maldegem). Vanaf 1995 tot aan mijn pensioen eind 2020 werkte hij voor de socialistische partij. 

Stef Debusschere is de man van oud-lle Christine De Prest (oud-lle 1974), lic. Germaanse filologie, oud-bibliothecaris bib Bl’b, vader van de oud-lln. Nic Debusschere (2006) en Claire Debusschere (2007)