LARA TAVEIRNE, schrijfster van het kerstessay ‘MOEDER, COURAGE’, in De Standaard, heeft het over Käthe Kollwitz en haar ‘Rouwende Echtpaar’. Ik wou dat Poetin, Zelensky, Trump en Merz nu naar Vladslo, beter dan naar Mar-a-Lago zouden reizen en dat De Wever er de tot inzicht brengende gids zou zijn.
Kan iemand deze fotocollage naar oorlogontketenende, oorlogbestendigende leiders sturen ? Kunstenares Käthe Kollwitz, moeder van de op 18jarige leeftijd in Vlaamse velden gestorven zoon Peter, overleed in Moritzburg bij Dresden, waar Poetin tussen 1985 en 1990 KGB-agent was.
Op de Duitse soldatenbegraafplaats in Vladslo staat KätheKollwitz dubbel beeldhouwwerk TREUREND OUDERPAAR. Zoveel pakkender wordt die plek hierdoor dan de Britse en andere WO1- begraafplaatsen
De Duitse kunstenares KätheKollwitz, in onze contreien bekend door haar beeldhouwwerk TREUREND OUDERPAAR op de Duitse militaire begraafplaats in Vladslo woonde in de kerstdagen 1914 en na WO1 in Berlijn, in de volkswijk Prenzlauer Berg, waar haar man arts was.
In 1914 was hun zoon Peter, soldaat, in Vlaanderen gesneuveld.
Haar zoon, Peter, sterft in WO 1 in 1914 in Esen. In Vladslo is hij begraven. In 1931 werd het beroemde beeldenpaar TREUREND ECHTPAAR op Het Roggeveld geplaatst. In de jaren vijftig ontdekte en koesterde een RNS-Bl’b-oud-leerling uit Koekelare, Raf Seys, de sculpturen, die dan een plaats vonden op de Duitse militaire begraafplaats in Vladslo.
In haar dagboek schrijft ze tijdens de kerstdagen van 1914:
Ik droomde dat we met velen waren in een grote hal. Iemand riep: “Waar is Peter?” Hijzelf riep het, ik zag het donkere profiel van zijn hele gestalte tegenover iets klaars. Ik ging naar hem en greep hem onder de arm, naar hem kijken durfde ik niet, bang dat hij het toch niet was….maar ik wist, als ik zijn gezicht wou zien, zou ik weer zeker weten dat hij dood is….Krems (een vriend van Peter) was hier en hij vertelde uitvoerig over de tijd dat ze vertrokken waren (naar het front) tot Peters dood. Het is alsof hij iets van Peter heeft meegebracht…
Ook Lara Taveirnes moeder verloor een zoon. Over hem schreef de schrijfster de roman WOLF.
Vele Maerlant-(oud)-leerlingen weten dat ik deze plek in het Praetbos in Vladslo geen ‘kerkhof’ wil noemen, maar een begraafplaats en liever een FRIEDHOF (= het Duitse woord voor begraafplaats dat Friede =’vrede’ in zich draagt.
