Ik was op de pedagogische studiedag enkel aanwezig tijdens de inleidende toespraken, die van DAVID DEHENAUW en die van BENNY VAN TROEYE, zorgcoördinator 3^de gr. ONS/Vredelaan, die samen met Wenny Gurdebeke, Julie Hawkins, Conny Louwage, Shanna Lescrauwaet, Davien Desbonnets en Raf instond voor de organisatie en realisatie van deze dag.

Ziehier de toespraak van Maerlant-oud-ll. 1988 David Dehenauw:

Welkom op deze bijzondere dag. Een dag waarop we even stilstaan — niet om te pauzeren, maar om bewust te kiezen voor wat ons verbindt: onze leerlingen. Want uiteindelijk zijn zij de reden dat wij hier vandaag allemaal samenzijn. Elk kind, elk kind van ONS.

Wat deze studiedag zo uniek maakt, is niet alleen het programma, maar vooral de mensen die hier aanwezig zijn.
– van kleuterjuffen tot leerkrachten mechanica in het secundair,
– van leerondersteuners van Sterk tot CLB-medewerkers,
– van therapeuten en externe partners tot vrijwilligers bij de studieondersteuning,
– van Brugfiguren tot Springplank-medewerkers,
– en zoveel anderen.

Zelden zit zo’n diverse groep samen aan tafel en dat is nodig, want de problemen waarmee we te maken hebben zijn ook divers en dus complex en uitdagend. Dat betekent dat we oplossingen moeten bedenken van een zeker niveau om dat aan te pakken en dat dit niveau maar kan gehaald worden met gebundelde krachten.

We kijken allemaal vanuit een andere bril, een ander perspectief, een andere achtergrond — maar met één gemeenschappelijk doel: het beste bieden voor elke leerling die we begeleiden, ondersteunen, onderwijzen en proberen te begrijpen. Laat ons de rijke gedachten koesteren en doen convergeren naar concrete, gedragen actie.

Vandaag is geen dag om problemen op te sommen.
Het is een dag om mogelijkheden te zoeken.
Om te ontdekken wat er ontstaat wanneer kennis, ervaring, inzichten en warmte samenkomen.

We geloven oprecht dat samen denken, samen spreken en samen bouwen het verschil maakt. Niet vanuit onze eigen eilandjes, maar vanuit één gedeeld geheel.

Het feit dat jullie hier zijn, dat jullie tijd vrijmaken, dat jullie met open blik willen luisteren én delen, zegt alles.
Het zegt dat het ons menens is.
Dat we een netwerk willen zijn dat écht werkt — niet alleen op papier, maar in de klas, in de zorg, op de speelplaats, in gesprekken met ouders en in alle situaties waarin een kind nood heeft aan iemand die ziet wat er nodig is.

Vandaag schuiven we letterlijk met elkaar aan tafel.
En dat alleen al maakt deze studiedag bijzonder.
Want rond de tafel ontstaan ideeën, inzichten, verbindingen, en ja — soms ook nieuwe hoop.

Ik wens jullie een boeiende, open en inspirerende voormiddag toe.
Durf vragen te stellen.
Durf luisteren.
Durf twijfelen.
Durf denken in mogelijkheden, zelfs wanneer het moeilijk lijkt.

Want als we één ding zeker weten, is het dit:
Alleen samen krijgen we het gedaan.
Voor elk kind, elk kind van ONS.