In de jaren zeventig leerde ik het woord ZOETHOUT kennen door te luisteren naar het liedje HET DORP van WIM SONNEVELD, Nederlands cabaretier, zanger, acteur. Het is een gecoverde versie van het Franse chanson ‘La Montagne’ van Jean Ferra t. HET DORP bevat een nostalgische blik op zovele dingen en toestanden in de tijd van toen, die van net voor en net na WOII. Hij zingt over de vaders van de dorpsjeugd van toen die zoethout kochten voor amper een ‘cent’ Tot 2002 was de ‘gulden’ (iets minder dan een halve euro)in Nederland de munteenheid en een ‘cent’ was er een honderdste deel van.
ZOETHOUT is de gedroogde wortelstok van het zoethout (een plant uit de vlinderbloemenfamilie) die in de geneeskunde en als lekkernij gebruikt wordt. ZOETHOUT kan men kopen bij de apotheker.
Toen ik een knaap was en in Jabbeke woonde, beet en zoog ik wel eens op zo’n stok, die ik en die men in het dorp ‘calichehout’ noemde. In Vlaanderen heet het ook wel kalissenhout, kalissiehout, kaliesjestok of gewoon kalisse (een verbastering van réglisse, het Franse woord voor zoethout).
Vanmorgen luisterden Kiril, Ahem en Larissa, drie allochtone leerlingen uit het 6de leerjaar naar HET DORP. Ze kregen er een luisteroefening bij – ze moesten o.a. het woord ‘zoethout’ invullen. Ze kregen elk een stukje zoethout, ze beten erin en zogen eraan.
