Heureux qui comme Ulysse
Gelukkig is hij die net als Odysseus, of net als Jason (die het Gulden Vlies bemachtigde), een mooie reis heeft gemaakt en daarna weer is thuisgekomen, vol ervaring en inzicht, en die daarna voor de rest van zijn leven bleef samenwonen met zijn gezin.
Ach, wanneer zal het mij gegeven zijn om in mijn dorpje de rookpluimen van de schoorstenen weer te zien. Wanneer zal ik het lapje grond terugzien waarop mijn woninkje staat, dat voor mij een provincie is, nee nog veel meer?
Dat huis, door mijn vaderen gebouwd, bevalt me beter dan de gedurfde gevels van Romeinse paleizen. Liever fijne leisteen dan hard marmer. Liever mijn Gallische Loir dan de Palatino-berg. En liever dan de zeelucht: mijn lieflijke Anjou
NOTRE DAME: Parijse kathedraal, vroeggotisch, begonnen in de 12de eeuw. Staat op het Île de la Cité in het centrum van Parijs. In 2019 werd ze door een zware brand geteisterd. In december 2024 gaat ze weer open. In 1959 of 1960 was ik voor het eerst in Parijs, op zoek naar mijn grootvader, die er woonde. Toen was het nog mogelijk het plein voor de kathedraal te zien zonder toeristen.
En nu heeft archeologenteam in een graf in het hart van de kathedraal een skelet gevonden, waarvan men denkt dat het de 16de-ezeuwse renaissancedichter Joachim du Bellay is.
JOACHIM DU BELLAY: Franse renaissancedichter 1522-1560. Hij behoorde met Ronsard tot de dichtersgroep La Pléiade. Sommigen nomen hem even belangrijk voor de Franse letterkunde als Dante voor de Italiaanse. Hij pleitte om van het Frans een cultuurtaal te maken, zoals het Latijn (was geweest).
Heel binnenkort lezen de leerlingen in 6MT in de Franse les het zeer bekende gedicht
HEUREUX QUI COMME ULYSSE. Leerlingen in Franse middelbare scholen moeten het uit het hoofd leren.
Het gedicht bevat een verheerlijking van zijn geboortestreek; het is tegelijk symbolisch voor het bewieroken van de eigen taal boven het Latijn.
