
Jill Standaert, kleuterleidster d’Oefenschool, oud-lle 1999, is (was) op reis met haar man Mitch De Geest, oud-ll. 1999, hun kinderen Faith De Geest, staks lle 5des Maerlant-ath. en Owen, straks ll. 3
des, Inga Scharley, oud-lle 1972, Alain Mengé, oud-ll. 1984.
Italië was hun reisdoel… Napels, Sorrento, Pompeji, op de Vesuvius




In eerste instantie denk ik aan de 18d-19de-eeuwse Duitse schrijver J.W. von GOETHE en zijn gedicht/lied MIGNON dat aldus begint


Kennst du das Land, wo die Zitronen blühn,
Im dunklen Laub die Goldorangen glühn,
Ein sanfter Wind vom blauen Himmel weht,
Die Myrte still und hoch der Lorbeer steht?
Ken je het land, waar de citroenen bloeien,
In ‘t donker loof de gouden sinaasappels gloeien,
Een zachte wind vanuit de blauwe hemel waait,
De myrte staat en laurier hoog naar boven draait?
Ken je het soms?
Daarheen, kom aan,
Daarheen wil ik met jou, mijn lief, graag gaan!
Hoewel het gedicht, dat in de ontwikkelingsroman WILHELM MEISTERS LEHRJAHRE voorkomt, gezongen wordt bij het LAGO MAGGIORE, past het nergens beter dan in de buurt van Sorrento. Bij SORRENTO denk ik nog eerder aan de Napolitaanse tenor Caruso en zijn vertolking van het lied
Torna a Surriento
Vide ‘o mare quant’è bello!
Spira tantu sentimento,
Comme tu a chi tiene mente,
Ca scetato ‘o faje sunnà.
Ma nun me lassà,
Nun darme ‘stu turmiento!
Torna a Surriento,
Famme campà!
- Look at the sea, how beautiful it is,
it inspires so many emotions,
like you do with the people you look at,
who you make to dream while they are still awake.
But please do not leave me,
do not give me this torment.
Come back to Surriento,
make me live!