14 juli: FRANSE NATIONALE FEESTDAG…denken aan de pentekeningen van de Parijsreis 1953 van RNS-student Roger Wittevrongel, later bekend Vlaams schilder, hyperrealist, en aan zijn herinneringen in 2021 aan de RNS Bl’b.

In ’t Schelpje, een schooltijdschrift van de RNS Blankenberge, vonden we in het nummer 3, sept. 1953, enkele van de tekeningen van Roger Wittevrongel van tijdens en na de Parijsreis in 1953.

De normalisten van het 4de jaar bezochten toen Parijs en verbleven er van 27 april tot 6 mei. Dir. V. De Maesschalk leidde de reis samen met leraar plastische opvoeding Raymond Leroy en directiesecretaris Bernaert.

promotie 1953

Roger Wittevrongel, Blankenbergenaar (geb. 1933) werd onderwijzer in de RNS Bl’ge (in hetzelfde jaar als SYLVERE DECLERCK, oud-burgemeester Blankenberge en ook kunstenaar. In 1953 werden ze met 29 onderwijzer)

en volgde daarna een opleiding aan de Gentse Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. Hij werd een bekend tekenaar, schilder en graficus. Zijn werk noemt men hyperrealistisch.

In oktober 2021 schreef kunstenaar Roger Wittevrongel mij een lange brief met herinneringen aan de Rijksnormaalschool van zijn geboortestad Blankenberge:

“Als ik terugdenk aan de R.N.S., dan denk ik in eerste plaats aan de bibliotheek en aan de heer Jan Schepens (leraar Nederlands) in de laagste klassen en bibliothecaris van de schoolbibliotheek, maar ook redacteur van “De Vlaamse Gids”, en die in zijn lokaal

een prikbord had laten aanbrengen waarop hij krantenknipsels, maar ook brieven van o.a. Johan Daisne en Louis Paul Boon, alsook Franse artikels over o.a. Paul Léautaud.

Ik kreeg van hem de toelating, in het voorbereidend leerjaar andere boeken te ontlenen dan de verplichte H. Conscience.

Ik las “De Latemse brieven over de lente” van K. Van De Woestijne, Stijn Streuvels,  Cyriel Buysse, Frederik Van Eden “De Kleine Johannes”.

Op een “ Extra Muros” bracht hij uit zijn persoonlijke bibliotheek eerste uitgaven in boekvorm van Gents houtgraveur, ( maar in Blankenberge geboren) Frans Masereel mee.

Wij werden door hem uitgestuurd om interview bij Gentse schrijvers. Met twee klasgenoten mocht ik naar de Gentse Stadsbibliotheek,

waar Johan Daisne bibliothecaris was.  Het volgend jaar met dezelfde opdracht bij beeldhouder en houtgraveur Jozef Cantré.

Eigenlijk is de bibliotheek de aantrekkingspool geweest die me met de meeste erkentelijkheid doet terugdenken aan de vijf jaar die ik in de R.N.S. heb doorgebracht.  De bibliotheek was veel meer dan Nederlandstalige leesboeken.

Ook de Franse, Engelse,  Duitse literatuur, kunstboeken (uitgaven van Skira) over Franse kunst, de Vlaamse primitieven, kunstmappen over Picasso, Bonnard waren beschikbaar. Ik ontdekte er Nietzsche “De Geboorte van de Tragedie”.

Aan de meeste leraars heb ik goede herinneringen, vooral de Heren  Martens (Wiskunde) Cauwenberg (Nederlands, Duits, Engels), Leroy (Tekenen) en mijn gewezen leraar op de R.M.S., door wie ik op zijn aanbevelen naar de R.N.S. ben gegaan, zonder de anderen te

willen vergeten.

Een klein voorval is mij bijgebleven. De heer Kamoen (Frans en Geschiedenis) die de gewoonte had als voorzitter van de “De Bond van

Kroostrijke gezinnen” uit te weiden over de belangrijkheid van grote gezinnen, over ministers, en politici die hij ontmoette, over de

kunstenaars die tot zijn vrienden behoorden en nog  meer fantastische verhalen, waardoor hij die morgen laattijdig aan de les

geschiedenis was begonnen, maar na het eind van de lesuur wilde doorgaan, terwijl de heer Martens ongeduldig op de deur stond te

kloppen.  Toen hij toch naar binnen kwam zei de heer Kamoen : “Ik had nog wat belangrijke dingen te vertellen over de geschiedenis”,

waarop de heer Martens antwoorde ; “Ja Meneer Kamoen – “L’ Histoire nous apprend beaucoup, mais ne nous enseigne rien”!